Missie geslaagd

•20 mei 2011 • 1 reactie

Na een rusteloze nacht stonden we vanmorgen vroeg te trippelen van ongeduld. Vlug schoonmaken zodat de tijd sneller vooruitgaat. Maar het was hopeloos. Dan maar telefoontjes plegen naar pa zodat we onze zinnen konden verzetten. De rit naar de dierenarts en mijn chaperonne leken wel eeuwig te duren. Sorry zus als ik teveel gerateld heb:-)

Het leek wel alsof men mij tot het uiterste wou drijven want dan was onze dierenarts weggeroepen voor een huisbezoek. Dus…….ongeduldig wachten. Mensen spreken me aan maar ik was in gedachten ver weg, ik wou enkel die kamer in zodat we gauw bevestiging kregen. Je denkt wel dat het zover is. Tinky gaf ons wel meerdere signalen maar toch….

MAAR……. ons Chey krijgt er opnieuw broertjes en zusjes bij. We konden zelfs de hartjes zien kloppen. Een onbeschrijfelijk gevoel. Effe traanwegpikmomentje.

Maar toekomstige baasjes begin al maar af te tellen met ons. Rond 26 juni is het grote feest. Namen mogen gezocht worden,speeltjes gezocht,…..Ondertussen omringen wij mama nog met de beste zorgen in een stressloze omgeving in de ardennen.

En nu nog een diepe opgeluchte zucht.

Hier zie je het filmpje

Afspraak staat

•16 mei 2011 • Geef een reactie

Op vrijdag 20 mei is het zover. Dan gaan we het weten. De afspraak is geprikt bij de dierenarts en dan weten we meer. Vele van jullie zullen nu al wel zitten te wachten op wat nieuws van de Tinkerooz-clan ivm het nieuwe nest maar die komt er dus vrijdag aan. Fingers Crossed!

Nog 14 dagen

•4 mei 2011 • Geef een reactie

Nog een volle 14 dagen wachten. En dan kunnen we een echo doen. Kijken of er al wat leven is in TinkerBells’ buikje.

Iedereen zit natuurlijk op het puntje van zijn stoel. Wachten of er pups zijn. Wees gerust. Wij kijken er ook naar uit hoor. Leven in huis. Alsof er niet genoeg is 🙂
De voorbereidingen beginnen op gang te komen. Puppybak afwassen. Kijken of al het matriaal er is om de pups een zo goed mogelijk eerste contact te geven. So many things to do! En toch duurt wachten lang he…

Wachten…

•29 april 2011 • Geef een reactie

Tja, de rust Huize Tinkerooz is wat terug gekeerd. Geen wisseling van de wacht met de jongens en de meisjes. Allemaal terug vriendjes. Voorlopig dat is. Als de pups er zijn zal het wat anders zijn. Mama TinkerBell duld geen andere in de buurt tenzij haar oudste -vroedvrouw- dochter Cheyenne.

Maar voorlopig is het wachten op de echo om te bekijken of er pupjes zullen zijn…Zolang geduld hebben. Iedereen zijn beste kant zeker… 🙂

Ietsje naar rechts, ietsje naar voren

•24 april 2011 • Geef een reactie

Tweede date voor Tinkerbell en Tito

Vanmiddag onder een zwoele hemel en brandende zon ontmoetten TinkerBell en haar nieuwe loverboy elkaar.
Als een dartele gazelle sprong ze uit de auto. Geen tijd voor een plasje want daar stond haar nieuwe vlam te glinsteren in de zon.
De zwoele nacht had hem er echter van weerhouden om zijn ‘moves’ van gisteren te verfijnen zodat we zijn lichte ‘afwijking naar links’ wat moesten bijsturen. Zoals elke jonge kerel schatte hij zijn eigen ‘materiaal ‘ietsje te groot in maar mits een heel klein duwke in de rug was er algauw weer een gensterende verbondenheid tussen beide.
Het was een dag die we niet gauw zullen vergeten door de kuiltjes van de steentjes in onze knieën en billen maar we leven nu op hoop van zegen. Rustig (enfin proberen rustig te blijven) afwachten totdat we een echootje kunnen laten nemen nu. Er breken weer zware tijden aan:-)

De hitte en de jeugd… het leidt allemaal tot sex

•23 april 2011 • Geef een reactie

Na een vluchtige kennismaking en snelle romance zag TinkerBell in Tito een prima partner voor een intieme vriendschap.
Vandaag zag ze haar nieuwe vriendje voor de eerste maal. Maar al snel was ze haar oude liefde “Charlie” vergeten. De tijd was na 15 minuten rijp om verder te gaan.


Samen met Tito ging ze op pad alsof er nooit iemand anders is geweest. Enkel het jeugdige van Tito speelde haar wat te parten. Tito wilde indruk maken met de meest ingewikkelde standjes maar TinkerBell hield stug vast aan de normale oefeningen. Die hadden nooit voor problemen gezorgd en er was steeds een goed resultaat.
Morgen nog eens een date en dan is het wachten. Wachten op nieuw leven!

Waar is het feestjeuuu?

•20 april 2011 • Geef een reactie

Morgen is het hoogst waarschijnlijk zover. TinkerBell gaat naar haar nieuwe vriendje. Voorbehoedsmiddel aanraden is in dit geval een beetje zinloos. 🙂

Eerst moeten haar haartjes nog netjes geborsteld worden en nageltjes gelakt. (fopje)
Maar we kijken ernaar uit. Waarschijnlijk andere nog meer dan wijzelf . Nietwaar?

Prikkelige TinkerBell

•18 april 2011 • Geef een reactie

Reeds enkele dagen is ze wat kattig en prikkelig. Vanmorgen een bezoekje aan de dierenarts. We zijn we bloed gaan nemen van TinkerBell om te kijken wanneer ze haar vriendje mag zien. Gaat dat bij mensen even anders seg 🙂
Gelukkig maar denk ik dan. Maar het wil wel zeggen dat we deze week in standby zijn om een romantisch tripje te maken voor onze dochter. Hopelijk ziet ze hem volledig zitten en moeten we geen uren op onze knieën zitten haha. Maar ze geven een droge week.

All Aboard! Het is blijkbaar niet te stoppen.

•13 april 2011 • Geef een reactie

Na Cheyenne heeft TinkerBell dan toch beslist om loops te worden. Maar de laatste laat ook niet op haar wachten om haar mannetje, enfin vrouwtje, te staan. Silvermist dacht dat het ook maar eens tijd werd om een dame te worden. Een echt bloedbad huize Tinkerooz dus.

En de heren? Die zijn bijna knettergek en weten met zichzelf geen blijf. Het sporten gaat maar half en half met die neus vol lekkere geurtjes. Ze lijken wel treintjes nu.

’s Morgens worden ze in shiften buiten gelaten om ongelukjes zeker uit te sluiten. Ze lopen dan over de gazon alsof het getrainde jachthonden zijn. Elk geurtje opnemen en proeven. En in de avond proberen we te sporten of te wandelen met de hevige sukkeltjes. Nu ja. Nog even en dan is er weer leven in huis.

Bloedserieus!

•11 april 2011 • Geef een reactie

Houston we got a bleeder!
Met enige voorzichtigheid kunnen we melden dat TinkerBell loops is.