De kleine monstertjes doen het geweldig. Het eerste bezoekje is ook voorbeeldig verlopen. Voorlopig kronkelen ze nog maar wat rond maar binnenkort gaan die oogjes open en dat volgen snel de eerste pasjes…
Maar je kan misschien vaak hier naar je spruit komen kijken
Baasje is gaan flyballen met de borderbende.Mama blijft achter met de aussiebende(oooh wat is dit zwaar NOT :-))
Ik geniet van de leuke snoetjes en hun voldaan strekjes en kreetjes.De kleine wezentjes streven richting de kg en je kan het duidelijk zien.Het zijn al echt flinke binken aan het worden.
Het is zoooo heerlijk.Ok het brengt heel veel was en plaswerk met zich mee maar één blik op die zalige wezentjes en je vergeet meteen alle gedane werk.
Ik kijk er zooo naar uit tot de eerste zijn oogjes opent.
En tot de baasjes hun eerste blik op hen kunnen werpen.Die eerste blik zegt namelijk zoooo veeel!
Toekomstige baasje houden best hun mailbox in de gaten!
Huize Tinkerooz mailt!
Papa is werken! Mama is opnieuw standby!
Tinky begint het spel met dochter en de andere honden te missen. Dus spelen we tussen de voederbeurten door met de tennisbal in de tuin waarna ze zich opnieuw voldaan neervlijt tussen haar pups. Het krachtige puppy-eten begint haar molen een beetje te laten doordraaien:-)
’s Nachts is ze, echter in tegenstelling tot vorig jaar, de zelfbewuste moeder die niet steeds de hulp van de bazin nodig heeft. Zij zelf eet voor 8! Drievoudige normale portie per dag. Maar wat wil je, als er continu zo’n 8 stevige rakkers aftappen. Cheyenne vindt de pups elke dag leuker, ook mama laat veel meer toe. En bazin neemt op regelmatige basis de pups in haar handen om ze te gewennen aan mensen.
Cheyenne vindt dit heel leuk!:-)
Ze helpt mama bij het schoonmaken van hun snuitjes en Tinky vindt het allemaal ok zolang het Chey maar is. De overige honden lopen met een bocht rond de puppykist. Terecht want 1 blik op haar puppy’s kan voldoende zijn om een flinke snauw te ontvangen.
Ze gaan flink. Nog even geduld baasjes en jullie kunnen je toekomstige schatten komen bewonderen:-)
Dit nestje gaat super. De gewichten worden nu maar één maal per dag genoteerd daar ze zeker niet te weinig wegen. De kreetjes galmen door het huis. Het trosje ongeregeld ligt daar in de bak te wriemelen terwijl mama gaat plassen of drinken. Maar ze zijn zoooo mooi. Of zal dat aan ons liggen. Eigen kind mooiste kind. Laten we hopen dat de nesten die we ooit fokken allemaal zo mooi zijn als de twee die we tot nu gehad hebben. Een fokker kan zich niets beters wensen.
Een trotse mama die haar pups goed verzorgd is alles wat we ons konden wensen. En flinke pups is een cadeau.
Ze groeien zo snel. Als je wegkijkt ben je al 5 grammen telaat. De hele dag lang drinken ze bij de mama. En die is zo lief voor hun. Als ze wat kreten laten worden deze steeds beantwoord met een bizar gebrom. Brommen is inderdaad het juiste woord. Alsof de trillingen door de werpkist moeten gaan. Daarmee laat ze weten dat ze er is en ondertussen graait ze de jongen dichterbij. Het zal weer snel gaan . Van cavia groot naar een echte pup…en dan op weg naar een leuk leven.
De pups groeien als kool. Ze zitten allemaal vlot boven de 500 gram en de 600 gram is voor velen al bereikt.
Een nieuwe dag, eentje meer in hun prille leven. Eentje die gewoon voorbij gaat. Maar eentje die voor jullie belangrijk is. Een nieuw leven zal jullie leven vervoegen. Een lange tijd zal het plezier en ellende geven. Zeker als de prullemand op grond ligt. Of je boterham er stiekem vandoor is. Dus zo onbelangrijk is deze dag niet. Het is een dag in het leven van je toekomstige huisgenoot. De harige vriend die door je tuin zal rennen. En waar je veel wandelingen mee kan maken.
Maar nu , nu zijn het nog kleine hoopjes die kreunen, piepen , poepen en plassen. 🙂 Maar mama houdt het allemaal netjes. Zoals een goede huismoeder zorgt ze voor een nette omgeving,veel liefde en hulp bij het zoeken naar de voedselbron. Maar toch kan ze er eens makkelijk van weg gaan. Ze kent het nu wel. Eens in de tuin gaan spelen met de dochter en tante kan ook leuk zijn. Doch bij het miste kreetje terug aan de verzorgbak staan om oplettend te kijken wie niet tevreden is…
Moederliefde…
een heel rustige nacht ,enfin toch tot 5 uur !Het zijn echte fuifnummers die kleine rakkers.
Elke kreet oefenen ze elke nacht tot ze de best klinkende gevonden hebben.
Ze groeien als kool!
Je moet ze al flink vasthouden om ze te kunnen wegen of even inspecteren.De krachtige pootjes banen zich anders een weg doorheen onze handen.Een groot gedeelte onder hen heeft ondertussen de 500 gram overschreden.
Een enkeling is er nog onder,maar bazinnetje maakt zich hier ondertussen al geen zorgen meer om.
Ice vorig jaar was de kleinste ,lichtste in het nestje totdat hij aan het ‘echte’ eten kon beginnen.Ondertussen is hij uitgegroeid tot een mooie grote stevige kerel.
We leren dus bij:-)
Mama reageert voorlopig nog heel hevig op een deurbelletje voor een bijbelverkoop.Het duurt toch wel weer een hele poos voordat ze tot bedaren komt en zich terug rustig neervlijt om haar kleintjes eten te geven.
En grote zus Cheyenne?Die profiteert ondertussen van de alsmaar groeiende verdraagzaamheid van de mama om toch effe een kusje te geven.Die droomt al van 8 leuke speelkameraadjes binnen enkele weken.
Tinkerooz's Australian Shepherds and Miniature Wire Haired Dachshund 