wandeling Vosseslag

•15 januari 2012 • 5 reacties

Gisteren hebben de Tinkeroozjes de stranden van Vosseslag, Den Haan en Wenduine geteisterd met een talrijke opkomst. Dagelijks werd er gekeken op facebook wie er allemaal mee kon en de weersvoorspellingen werden op de voet gevolgd. We moesten de wandeling een beetje vervroegen om zoveel mogelijk baasjes te kunnen zien dus spraken we af tussen 10 en 10.30 in Vosseslag.

Ken en Killmara waren samen met Michel,Brigitte en Kiran de eerste  aanwezigen zodat ik deze uitgebreid kon knuffelen voordat de volgende aankwamen. Sarah, Nele, Freek en wij hadden op GHB afgesproken zodat onze kennels vol kwamen te zitten en Sarah en Nele zich konden laten voeren met een rasechte fantastische chauffeur. Zij onderschatten echter de capaciteiten van een bestelwagen zodat zij als derde aankwamen samen met onze patroonheilige. Dorien, Raf en Vasko hadden vrijdagavond helaas moeten afhaken ten gevolge van ziekte evenals Ben en Yoshy ten gevolge van onvoorziene andere plannen.

Vervolgens kwamen Kaat en Maarten met Karbo (die ik al meteen in beslag nam) en Dana met de ooit zo kleine fijne Kyra (die dit nu bijlange na niet meer is) Maar de grootste verrassing zat ‘m in de onverwachte aankomst van Wim met Jazou. Jester had dus zijn zusje als compagnon al had Ice al andere plannen met deze knappe merle meid.

Eerst een drink/plas pauze in een leuk cafeetje even verderop en na een uurtje vertrok de stoet richting strand (in de regen!)

Ganse weg hadden we zon gehad, maar de eerste 10 minuten van de wandeling moest het regenen! Niet hard zodat we de pret zeker niet lieten bederven. Hierna krijgen we echter een prachtige zon te zien en de temperatuur was uiterst zacht voor de tijd van het jaar.

Bij de eerste kennismaking los op het strand zag je meteen de eerste vriendschappen sluiten. Karbo en Taupo vonden meteen elkaars gelijke en werden meteen de beste vrienden. Kyra, Kiran en Killmara speelden vooral samen. Jazou bracht Ice hoofd op hol met haar charmante karakter. Het was zalig!

De pupjes genoten van elkaar en waren oma duidelijk nog niet vergeten.Ik heb de ganse nacht gedroomd van de glimlach van Karbo, het lieve sociale karakter van Kiran, Kyra, Jazou en Killmara. Elke wandelaar werd uitgebreid begroet door de jonge bende. Kiran en Taupo (Kristus) zochten zelfs de mensen op in de duinen. En mama Tinky hield zich ernstig en rustig zoals een trotse moeder betaamd.

Druus, Chey  en Misty genoten van elkaar (tja ze zien elkaar niet zo vaak). En Hero deed zijn best om overal iedereen plezier te doen en elke pup uit te dagen tot spel evenals onzen Stoeffer.

En oma en opa, knuffelden, glunderden en zagen dat het goed was. Enkel jammer dat de oudere generatie ietsje minder aanwezig was maar toch….

Na een rustige wandeling (die ietwat langer duurde door de talrijke fotosessies) kwamen we in Wenduine aan. Daar een terrasje met een hapje en drankje en vervolgens namen we afscheid van de halve roedel. (hetgeen ik maar al te goed begrijp vooral na de terugwandeling:-))

Karbo, Kiran en Jazou namen de tram terug naar Vosseslag en wij vatten de terugtocht richting Vosseslag aan. Opnieuw 7,5 km in de mulle zand met veel tegenverkeer en met een nijpende lichtduur  startten we vol nieuwe moed. Na 1,5 uur kwamen we opnieuw in Vosseslag aan. Net op tijd voor Ken die om 7 uur alweer in Leuven moest zijn voor een wandeling van 2 uur met de hondenschool. Ken man, mateloos respect! En ik ben zeker dat wij doodop waren ondertussen.

Dus kropen wij met de laatste krachten naar een leuk frituurtje in Bredene (nabij de vakantiebestemming van de baasjes van Jessy) Daar lekker gezelllig gegeten om dan rustig naar Leuven te vertrekken en Dana uiteraard 2 straten verder naar huis. Het was leuk! Reuzeleuk.We zijn trots op de schoonheid van de rakkers, hun sociale karakter, hun liefde en de liefde en toegenegenheid van de baasjes.

Voor herhaling vatbaar! Bedankt allemaal en tot de volgende keer.Veel plezier met de rakkers ondertussen.

Foto’s

Een zalige kerst en de beste wensen voor het nieuwe jaar vanwege Clan Tinkerooz

•20 december 2011 • Geef een reactie

20111220-225141.jpg

Nieuw nestje verwacht in mei/juni 2012

•14 november 2011 • 4 reacties

Het is zover. Na veel wikken en wegen doen we opnieuw een nestje.

De mama zal dit keer Tinkerooz Isequeen aka “Cheyenne” zijn. En super aangenaam hondje met heel veel werklust. Aangenaam in huis en attent op het terrein. De papa is niemand minder dan Highrails a Devil in Disguise aka “Hrännar”. Een papa die geen uitleg meer behoeft. En zich voor ons al heeft bewezen met als resultaat onze lieve “Misty”. 

Beide ouders zijn getest, gecontroleerd en goed bevonden voor intieme spelletjes 🙂

Isequeen:HD B1                                                     Hrannar:HD B1

HSF4 vrij                                                                  HSF4 vrij

oogtesten:vrij                                                          Oogtesten :vrij

Nestje zal worden verwacht rond mei/juni

Meer foto’s kan je uiteraard vragen via mail of door een live kennismaking!

Proficiat Jazou

•14 november 2011 • Geef een reactie

Vrijdag 11 november deed Tinkerooz Jazou haar brevet op HS. Pallieter. Zij en haar baasje Wim deden het schitterend!

 

Dikke proficiat Jezebel

•4 oktober 2011 • Geef een reactie

Jezebel en Diane hebben vrijdag hun toelating tot agilitywedstrijden behaald.Jezebel is nu de trotse houder van zowel haar gehoorzaamheidsbrevet als haar agilitybrevet.Dikke proficiat Diane en Jezebel!

Nu is het aan jullie…

•10 augustus 2011 • 18 reacties

Nu er al een deel pups de weg naar hun baasje hebben gevonden vragen wij natuurlijk ook wat. En dat is het verslag van de eerste avond en nacht en ochtend. Je kan dit door in de comments je verhaal te doen.

Laatste voltallige dagje!

•10 augustus 2011 • Geef een reactie

D-Day is aangebroken. Enerzijds bekruipt de spijt je en anderzijds slaak je een zucht van verluchting. De pups maken het je dan nog extra moeilijk door nog extra te knuffelen en  zich perfect te gedragen. 10 is ongetwijfeld een  groot aantal. Het is vreselijk zwaar om alle pups de nodige aandacht, liefde en socialisatie te geven maar het geeft je dan ook extra voldoening als dat dan weer lukt.

Gisteren mochten ze opnieuw mee naar het hondenschooltje om verder te socialiseren. De autoreis werd super ondergaan evenals alle aandacht van de voetballers op de plein ernaast. Geen angst voor schoppen tegen de bal, enkel effe geschrokken van opa die zakken gevuld met flessen enz rondgooide. Ze herstelden zich echter prima .

Let dus flink op nieuwe baasjes . Niet betuttelen!! Hoe lief,snoezig en kwetsbaar ze ook lijken. Jullie moeten met jullie zelfverzekerdheid de pups geruststellen. Tikje op de flank en doorgaan. Niet flauw doen: “Dat is toch niks! Stel je niet aan:-)”. Let er op, het is een hondje. Behandel hem ook als een hondje.

We hebben het volste vertrouwen in jullie. Jullie kunnen steeds bij ons terecht! Vergeet dat niet! Negeer oma’s waterlanders straks en de volgende dagen. We vertrouwen jullie maar we gaan ze wel missen. We zien elkaar hopelijk snel terug.

 

Puppy eyes.

•5 augustus 2011 • Geef een reactie

Het is bijna zover. Nog een dikke week. Je zou denken dat het leuk is. Je eigen leven terug krijgen. Maar toch is het steeds als je kinderen weggeven. Ok de mensen zorgen er super voor, daar zijn we zeker van. Maar toch. De twijfel eet aan je. Weten ze wel dat… of kunnen ze wel. Ach ja hebben we verteld dat ..

We krijgen dan wel ons oude leven terug maar de zorgen voor onze kindjes blijven. Deze tijd is een leuke tijd. Ze spelen en rennen door de tuin alsof ze niet beter weten. Een kleuterklasje op schoolreis. Steeds vragen om aandacht en steeds ” streel met- pak me – snuitjes. Puppy eyes ten top. Onze laatste week met de kroost is altijd leuk. Weten dat dit je laatste intieme momenten zijn om je offspring te verwennen. Te peinzen hoe ze gaan worden en hoe mooi ze er zullen uitzien. De ene al wat meer verwend als de andere. Het ene karakter wat heftiger dan het andere. Het zijn allemaal super pups. Al drie jaar na elkaar. We zijn er trots op.

We moeten er veel voor laten, kost handen vol geld maar het is de moeite. Het vroege opstaan, duizenden hoopjes en plasjes later is het het nog steeds waard. Als je het niet met hart en ziel wil doen dan moet je ermee kappen.

Maar het weggeven van de pups is ook een voldoening. De nieuwe baasjes hun ogen glinsteren. HUN pup meenemen. Ons ouderschap verder zetten. Eindelijk, denken ze. Hun slapeloze nachten beginnen. Maar ze zijn het waard. Alles!

Het is bijna aan jullie nieuwe ouders! Doe het goed.

A&M

Puppy’s power!

•2 augustus 2011 • Geef een reactie


Nog maar net zijn enkele baasjes de deur uit of de hel breekt hier alweer los. Netjes rustig slaapkes doen terwijl de baasjes komen kijken zodat ze ‘heel braafjes ‘ lijken om dan zodra deze de deur uit zijn elkaar aan de staarten te sleuren, de tent te versleuren, de buis te demonteren , het speelgoed te dissecteren…..

Netjes zoals het hoort!:-)