De laatste voorbereidingen hebben zich voltrokken. Werpkist nog een laatste maal afgewassen en ontsmet na een jaar in de berging. En dan alles terug in elkaar schuiven en schroeven in afwachting van de nieuwe kroost. We zijn al begonnen met temperatuur nemen van Cheyenne zodat we toch een kleine hint krijgen op de bevalling. Voorlopig nog alles normaal dus voor vannacht is het al zeker niet 🙂
De laatste voorbereidingen
•30 april 2012 • 1 reactieThe final countdown
•26 april 2012 • Geef een reactie
Met nog een tweetal weken te gaan begint het vanbinnen aardig te kriebelen. Chey eet de oren van onze kop, weliswaar met bepaalde verreisten ivm het menu, en ze komt flink aan. Zo goed zelfs dat ik het gisteren echt niet kon laten om aan haar buikje te gaan voelen naar de sfeer vanbinnen. En er is daar toch wel, een ingetogen maar toch leuk feestje, aan de gang. Ze zijn alleszins wel rustiger dan het laatste festijn bij Tinky, maar dat was dan ook een extreem uitgelaten bende 🙂
Chey snapte mijn opwinding bij het onderzoek niet echt en verlegde zich rustig bij de papa. Met een brede glimmende lach op haar mond zoals ze hem steeds begroet of zich verontschuldigt als ze iemand pijn berokkend.
Maar toch, nu word je er wel bewust van dat het moment-sûprème flink nadert. De plannen voor het plaatsen van de werpkist worden gemaakt. Vrije dagen worden verplaatst of vastgelegd, laatste ontworming wordt gedaan, inkopen van melkpoeder spoken door mijn hoofd en alle hondse handdoeken worden gewassen en gestreken. Kortom, onze kleintjes komen er stilaan aan!
Be aware!!!!
Tinkerooz Fotoshoot
•23 april 2012 • Geef een reactie
Iedereen ondertussen bekomen van de shoot? Onze fotograaf houdt er alleszins wat stijve spieren aan over. MAAR hij heeft ons allen een schitterende dag bezorgd. De “Tinkeroozbaasjes” en hondjes genoten van het weerzien van de nestbroertjes en zusjes en halfbroertjes en zusjes. En oma, opa en Tinky zagen dat het goed was. Tinky heeft ons allemaal schitterende pupjes geschonken. Hopelijk zal haar eerste dochter haar werk mooi verderzetten dit jaar. Chey was alleszins in haar nopjes voor de camera samen met een van de toekomstige baasjes van haar pupjes (al deden de snoepjes daar belangrijk werk) 🙂 Enkele pupjes (groot en klein) waren onder de indruk van de flitsen en de gladde vloer. Zelfs onze dappere leeuw -Indy- sputterde aardig tegen en gaat liever buiten na een aardbeving de held uithangen dan tussen de camera’s en flitsen te staan. En ijsbeer broer Ice, anders de grootste macho en held, trok zijn denkbeeldige staart tussen de poten voor de camera’s.
We hopen dat de baasjes er evenveel plezier aan de beleefd hebben als wij en dat de toekomstige baasjes geen angst opgedaan hebben.We zijn razend benieuwd naar de resultaten want geef toe,onze Ken heeft schitterend werk verricht!!
Doe maar rustig aan Ken. We begrijpen best dat het grote werk voor u nog moet beginnen.
Bedankt aan alle Tinkeroozbaasjes voor jullie komst en nogmaals bedankt aan Ken, Marleen en Sarah voor de assistenties.
Zondag 22 april is het zover!
•17 april 2012 • Geef een reactie
Op zondag 22 april doen we een photoshoot. Wil je een Australische Herder of denk je aan een Aussie, dan is dit de ideale manier om de Aussie te ontmoeten. Er gaan verschillende Tinkerooz hondjes zijn zodat je heel wat kleurtjes en karakters zal zien. Knuffelen mag 🙂 Wil je komen kijken geef dan een seintje!
Tinkerooz dans Grez-Doiceau
•15 april 2012 • Geef een reactieNa een leuke week met veel Tinkeroozjes in mijn handen en een korte wandeling op vrijdag met Romy en Valerie leken de beentjes opgewarmd en wilden ze meer. Doch het weer is de laatste dagen niet bepaald betrouwbaar. Dus op zaterdagochtend begon het alweer te kriebelen bij oma en de hondjes en zochten we vlug een wandeling uit, kort bij huis en toch de moeite om te starten. Na vlug een berichtje op de clan om enkele kleinkinderen en hun ouders op te trommelen vertrokken we stipt om half twee in Grez-Doiceau. Gewapend met foto-apparatuur, drank en de geschikte schoenen (althans dat dacht ik toch) en eventuele regenjas vatten we de tocht aan met Killmara, Sita en Ken en Taupo met diens pleegmoeder en toekomstige Tinkeroozbaasje Katrijn en natuurlijk meter Sarah met Ice, Jester (aka Stoefer) en Héro.
De wandeling duurde volgens onze bronnen 4,5 uur dus durfden we niet echt veel talmen. De meeste foto’s werden dan ook ‘on the go’ getrokken om zeker voor het donker thuis te geraken 🙂
Halverwege werden we al wat geruster en lasten we dan maar een renpauze in voor de hondjes op een mooi groot veld. De camera’s gonsden er op los. De wandeling was prachtig. Totaal anders dan we gewoon waren maar zeker de moeite waard. We doorkruisten de velden en genoten van de mooie bloesems die momenteel weelderig bloeiden aan de bomen.
Grootste domper op de wandeling was het plotsklaps ziek worden van Ozzy halfweg omdat hij net iets te veel gras gegeten had (hetgeen duidelijk heel sappig was) en de rijkelijke drankgeneugtes aan de vieze plassen. Oma natuurlijk doodongerust maar we hadden geen keuze. We moesten verder om de auto te bereiken. Ondertussen is hij alweer helemaal afgekickt en in prima gezondheid.
Verder konden we nog enkele hertjes bewonderen in het veld en vlak bij de wandelweg. Bewijzen hebben we hiervan helaas niet want de camera’s waren toen allemaal netjes opgeborgen. 😦
Hebben de meeste onder ons er enkele blaren aan overgehouden maar zijn we nu volop aan’t genieten van de after-wandeling in de zetel .
Deze wandeling zal ondertussen wel bij de laatste zijn voor de bevalling van Chey.
Je bemerkt duidelijk dat ze rustiger wordt en zich bewust verplaatst tussen de bende KNOTSgekke aussies. Hopelijk kunnen we er toch nog een wandelingetje tussengooien voor de bevalling want we hebben er nog enkele op het verlanglijstje staan maar we zien wel.
Pickels met Duck
•6 april 2012 • Geef een reactieOndertussen het gaat het leven ten huize Tinkerooz zijn gangetje. Oma is een beetje gerustgesteld dat ze hoogstwaarschijnlijk volgende maand geen 20 honden heeft en Cheyenne….tja,die vult haar dagen met het verorberen van alle voeding die ze kan vinden. Niets is veilig voor de zwangere dame. Haar ongeboren kinderen mogen duidelijk niets tekort komen. Zakjes beloningssnoepjes zijn nergens veilig voor haar. Ze lijkt wel uitgehongerd. Dus hebben we de maaltijden maar ietsje vergroot en verrijkt met alles wat goed is voor moeder en kinderen(extra vlees voor de eiwitten,zeewier voor een mooiere vacht,algen voor een ultieme werking vanbinnen).De kasten staan bomvol.. en Arnold wordt stilaan gek:-) Al moet ik toegeven dat ze integenstelling tot moeder helemaal niet kieskeurig is. Tinky genoot van de sport om telkens ze zwanger was me op stang te jagen door enkel te eten als er iets super lekker onder gemengd was maar Chey eet alles,zelfs droge brokken.
Verder stelt de toekomstige moeder het dus goed. Ze is in’t algemeen totaal anders dan Tinky bij de zwangerschap. Tinky bleef een echte rebel tijdens de zwangerschappen. Sprong overal af en op en maakte koprollen en bonkte er op los tegen de anderen. Chey is rustiger en geniet totaal anders van de wandelingen nu. Ook al is ze normaal gezien een echt gevaar(rollebollen met de zussen en moeder op de rand van de vijvers of liever nog naast een diep dal zijn normaal haar geliefkoosde bezigheid) .Ze bleef vorige wandeling zelfs netjes uit het water terwijl de rest volledig genoot van de verfrissende duik . Ook tijdens de speeluurtjes zie je haar voorzichtig rennen zodat niemand haar tackelt. Ze wordt zeker een prima moeder. Daar ben ik ongeloofelijk zeker van. Ik kijk er echt naar uit.En ik denk dat ik zeker niet alleen zal zijn.:-)
Kraambedje afstoffen!
•3 april 2012 • Geef een reactieWe hebben nieuws! Diegene die een pupje hebben besteld mogen nu ook verder Ebay afspeuren naar speeltjes en hondenspulletjes. Cheyenne is drachtig.
De echo nemen ging supervlot en ze leek zelf mee te kijken naar het scherm 🙂 Nu dus aftellen. Voor ons, maar ook voor de nieuwe baasjes.
ECHO…ECHo…ECho…Echo…echo
•28 maart 2012 • Geef een reactie
Volgende week gaan we met Cheyenne naar de dierenarts om 100% zeker te weten of ons uitverkoren moedertje nu ook moeder zal worden. We merken al zeker wat gedrag veranderingen. Maar of dit nu in de baasjes hun hoofd afspeelt is wat anders. Daar speelt zich zoveel af :-). Maar daar krijgen we dan duidelijkheid in. Dus hou je duimen en vingers in alle mogelijke standen om geluk te brengen.
We will keep you posted!
De laatste druppel
•13 maart 2012 • Geef een reactie
Dit weekend hadden we – laten we hopen- een vruchtbaar weekend. Cheyenne zag haar loverboy voor de dekking. Geen kaarsjes, geen romantiek. Niets. Het was dan ook niet echt liefde op het eerste zicht. Maar beetje bij beetje viel het mee. Er zijn geen gewonden gevallen en geen letsels. Behalve voor mezelf dan. Met twee vrouwen een dekking gaan doen is pijnlijk voor de lachspieren. Maar eind goed all goed. Nu aftellen….
Porno op zaterdag
•8 maart 2012 • Geef een reactie
Na het bloedstaal vandaag weten we wat ons te doen staat. Zaterdag is dé dag. De 40 heilige maagden…. Oh wait. Dat is een ander verhaal. De ene Aussie maagd. Deze zal – zeker niet onbevlekt- ontvangen.
Tinkerooz's Australian Shepherds and Miniature Wire Haired Dachshund 