Nog ééntje…

•7 juli 2011 • 1 reactie

Na een makkelijke bevalling van TinkerBell was het aan de nieuwe baasjes om te kiezen. En dat was voor sommige erger dan de bevalling zelf. Gewikt en gewogen werd er om te kijken wat ze zouden mee naar huis nemen. Toch bleek de oefening makkelijk. Je neemt wat je hart je zal aanwijzen. Zo werkt het best en zo weet je zeker dat je het je niet zal beklagen. Maar iedereen heeft wensen en dromen. Die kunnen niet altijd ingewilligd worden. Maar we denken dat de nieuwe baasjes niet echt compromissen hebben moeten maken. Het zijn allemaal top nieuwe baasjes die we hebben. We zijn er al even trots op als op onze hondjes. Het gaan weer leuke wandelingen worden met de “Tinkerooz-clan” ! We hebben er er al een FaceBook groep bij van de Tinkerooz-Clan. Gemaakt door de fan’s 🙂

Zulke inzet vinden we natuurlijk steeds leuk. De band tussen fokker en baasjes is – voor ons dan toch- heel belangrijk. Hondjes te fokken waarvan je weet dat ze de beste zorgen zullen krijgen, en reeds krijgen. De vriendschapsbanden die groeien en het vele plezier dat zal volgen. Wie had gedacht dat hondenfokken ons zoveel leuke vrienden ging brengen?

Alle hondjes hebben een super nieuwe thuis gevonden behalve ééntje. Deze maal waren de tri colortjes diegene die snel weg gingen. Normaal zijn de Merle’s in geen tijd uitverkocht, maar dit maal hebben we er nog eentje over 😀

Iene, miene, mutte…..

•4 juli 2011 • Geef een reactie

We zijn ondertussen enkele dagen verder en een heleboel gebeurtenissen verder. De eerste baasjes konden reeds hun toekomstige levensgezel komen kiezen. Bij de ene ging dit al wat vlotter dan bij de andere:-) De overige baasjes komen de volgende dagen wikken en wegen. Jullie zijn gewaarschuwd, de keuze maken is niet eenvoudig. Elke pup heeft zijn eigen specialiteiten.

De meeste pups zijn de kaap van de kilo reeds gepasseerd. Ze groeien als kool en het wordt moeilijker om de rakkers te onderscheiden. Gelukkig hebben de  meeste baasjes hun les goed geleerd zodat ze ons een beetje kunnen helpen (of in de war brengen)

Nr1(oftewel Kil(l)mara) heeft als eerstgeborene het voortouw genomen om de ogen te open. Hemelsblauwe kijkers kijken je steeds liefdevol aan. De rest geniet nog even van de donkere rust (oftewel zijn ze nog niet bekomen van de katers van die laatste feestjes binnenshuis). Doch deze  lijken gauw te volgen want ik zie  reeds piepkleine spleetjes.

Oma en opa slapen nog steeds trouw bij moeder en kroost op de bank. Niets ontspannender dan bij het  wakker schrikken bij een nare droom die droompuppies te zien genieten van mama’s lekker melk. Helaas zal ik ooit wel weer verbannen worden naar bed:-(

De eerste ontwormingoperatie is een feit en we hebben nog steeds mooi propere pupjes in tegenstelling tot opa’s poging vorig jaar.Toen waren ze allemaal PINKY inclusief de puppyren en de muren en alle handdoeken en lakens in de nabije omgeving:-)

Oeps, de tijd dringt. Oma moet dringend gaan inspecteren of iedereen nog aanwezig is en zich gedraagt.:-)

Bye bye, ik blijf voorlopig op de eerste rij zitten

Granny is back

•1 juli 2011 • Geef een reactie

Oma’s werkweek zit er gelukkig op. Het leek alsof er geen eind aan kwam.

Maar nu genieten we weer ten volle van de flessentijden en de gekke bekken die de rakkers trekken.Tante Chey blijft steeds op post al geeft Tinkerbell dit jaar geen duimbreed toe. Kijken mag maar aankomen niet:-)

De kleintjes bezorgen je ondertussen de grappigste momenten met de flessentijden. Nr 10 en 8 verkiezen oma’s vingers boven de fopspeen bij momenten(misschien omdat mijn handen ondertussen al wel redelijk doordrongen zullen zijn van de puppymelk)

Nr 7 schrokt steeds als een wilde haar melkje op. De blikken Milkodog vliegen erdoor. De apotheek ziet me ondertussen als een vaste klant. Ze vraagt zelfs al hoe het met de pupjes gaat. Waarschijnlijk omdat de zon dan in de oma haar ogen verschijnt van trots.

Ze zijn ontzettend leuk.De binding door de flessenvoedingen lijkt veel intenser dan gewoonlijk.Dat belooft voor binnen enkele weken als oma haar kleintjes moet laten gaan. Je hebt wel steeds favorieten maar ik vrees dat momenteel elke pup mijn favoriet is.

Veel sterkte toegewenst aan de baasjes die weldra moeten kiezen:-) Helpen kan ik niet want ik ben even dol op hen allemaal.

En in tegenstelling tot opoe blijf ik wel van de vanillegeur genieten . Ook de andere doggies staan in een rij om te helpen schoonmaken als oma’s handen volhangen of de snoetjes proper te maken.Keurders gehoorzaamheid let op als er binnenkort een vanillegeur op de wedstrijdplein hangt……dat ben ik zeker niet:-)

 

Kraambezoek…

•30 juni 2011 • 1 reactie

Iedereen die een pupje verwacht uit het nestje van TinkerBell springt bijna uit zijn vel om een bezoekje te doen aan moeder en kroost. We willen jullie dan ook even gerust stellen dat iedereen aan de beurt komt. Maar doe even de berekening en stel dat jullie allemaal op één dag komen en elk een half uurtje. Dat maakt 30′ x 10 en dat zijn 5 uren. Maar dat wil zeggen dat sociale TinkerBell 5 uren met jullie bezig is. En van een half uurtje komt snel 45′ dus…. inderdaad. Nog meer vanille-stinkende flessen geven. Doe me dat niet aan.

Aldus gaan we jullie zo snel mogelijk iets laten weten wanneer je kan komen. En indien we het op volgorde doen kan je op die moment al misschien kiezen, zodat je nog beter je eigen pup kan volgen.

Vanaf zaterdag zal er ook een videostream zijn om de pups te volgen. Als de stream aanstaat geven we dat even door via mail/sms of facebook. Diegene die een smsje willen, sturen in een mailtje hun gegevens ( gsm nummer dus). Hoe lang de stream aanblijft weten we nooit op voorhand.

Hopelijk hebben we hierbij wat vragen opgelost.

PS: vanavond wat nieuwe foto’s

Enjoy!

Honey,I’m home….

•28 juni 2011 • 3 reacties


Yep, het is vandaag de opa die mag puppysitten. Pupjes voeden en wegen. Sommige slapen zelfs tijden de weeghandeling. Hang al van onder tot boven vol papje. Ruik helemaal naar de vanille. Wie heeft dat nu toch uitgevonden dat die melk zo’n geur moet hebben. Zal ik hem snel een opdoffer verkopen. Het hele huis ruikt naar vanille. Nu lust ik het wel maar om het nasaal opgedrongen te krijgen is nu ook een stap te ver. Nu ja. Het blijkt voor het goede doel. 🙂

Eerst willen ze niet van het flesje om het dan proberen te inhaleren en moet je moeite doen om het niet helemaal in hun bekje te laten verdwijnen. Sommige zijn zo schrokker dat ze het hele handeltje vacuum zuigen. Het drupt, uit ongeduld en schrokkerigheid, van hun snuitje. Natuurlijk op m’n kleren zodat de geur nog wat penetranter kan zijn. Wat kan een opoe toch afzien. Niet? Of willen jullie komen helpen misschien 😀

Maar nee hoor. Het is wel leuk. Kan je allemaal lekker knuffelen en jullie toch niet. Maar je merkt wel dat het warm is. Ze zijn wat rustiger en slapen wat meer. Airco staat hier op maar je hebt toch snel 23°C in de woonkamer. Enfin , het is weer zover. Papje staat klaar en meester papflesgever gaat er zich eens aanzetten sie.

 

Denk eraan dat de fotopagina regelmatig nieuwe foto’s krijgt!

Welke pup kies jij? Good evening, Brussels. May we have your votes please?

•26 juni 2011 • 11 reacties

Stel, stel dat je nu op foto moet kiezen. Welke pup zou jij nemen en waarom? Laat het weten in de reactie’s op de blog, en in de poll.

Have fun en hou het netjes hè.
Geen ruzie maken 🙂 All fun and games.
Iedereen mag meedoen. Het is geen blijvende keuze maar gewoon leuk om zien.

Tinkerooz Jazou is sociaal

•26 juni 2011 • Geef een reactie

Vandaag heeft Tinkerooz Jazou haar test van sociaal gedrag -op Honden Unief Leuven-
volbracht. Met glans natuurlijk. Dat lijkt wel evident.

Dikke proficiat aan de baasje Gudrun en Wim voor hun kleine meid.

Chillen op een zondagnamiddag!

•26 juni 2011 • 3 reacties

Deze slideshow vereist JavaScript.

De gewichten…

•25 juni 2011 • Geef een reactie

Hier kan je de gewichten van de spruiten bijhouden. Elke dag laat zich ontvouwen in 3 wegingen. Gewichten zeggen niets over de toekomst van je hondje. Vorig jaar was Tinkerooz Jester (foto) de lichtste, maar nu is het een zwaargewicht. 🙂

Ze groeien als kool!

•25 juni 2011 • Geef een reactie

63ste dag na de bevruchting: De pupjes zijn reeds de kaap van de 500 gram gepasseerd.

Tinky en de pupjes stellen het opperbest. Je ziet de kleine rakkers groeien en je voelt hun kracht toenemen . Het zijn nu reeds stevige rakkers en we hebben het geweten, vooral bij de gevechten voor de bijvoedering, voel je de weerstand toenemen.

De merles veranderen ook fel van tekening. Bij de wegingen moeten we al flink naar de staarten en genitalien kijken om ze uit elkaar te kunnen houden. Ondertussen is tante Chey al tot aan de rand van de puppybox geraakt zonder enig probleem of tegenwerking van mama. Je ziet haar genieten van het kleine leven.  Ze is toch echt een enorm lief snoesje. Hopelijk wordt dit nestje even lief  want we zien haar elke dag liever. Want al zien ze er goed uit of werken ze super maar het belangrijkste is toch dat je elke dag trots en plezier van je hond thuis kan hebben.

Vanavond proberen we opnieuw een fotoshoot al kijk ik ertegenop want als ik de beweeglijkheid bij de wegingen doortrek naar de fotoshoot zullen de fotootjes onze handen opnieuw in beeld krijgen. Maar we gaan zeker ons best doen. Na een verkwikkende nacht met meer slaap dan alle slaapmomenten over de ganse week samen, hebben we vernieuwde kracht.

Tinky was de vorige nachten namelijk nogal op de mama gesteld en wou haar elke seconde aan haar ‘bed’.:-)

Tot gauw!