Eerste individuele fotoshoot

•18 mei 2012 • Geef een reactie

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dag 8:Op aanvraag van onze huisfotograaf (Ken Bollion ) hebben de pupjes vandaag hun eerste modellentraining ontvangen van de oma. Eerst even bij de mama totdat de buikjes overvol waren en dan vlug 1 voor 1 op de foto. Oma moet echter nog een beetje leren want sommigen hadden wat problemen met het op de overvolle buik liggen. Vandaar enkele foto’s op de zijkant en zelfs 1 ondersteboven (deze is echter gecensureerd). Ons red merle meisje had nog wat last van cameravrees want zij was razendsnel in het verplaatsen van links naar rechts. Een geluk dat links Drusilla zorgde voor een buffer, rechts de bommi en naast mij mama en Tinky. Misty had het te druk met het versieren van de heren des huizes.

Vervolgens (ja ik geef toe verkeerde volgorde) kwamen ze 1 voor 1 in de handen van de oma voor de eerste manicure. Hetgeen door de ene al wat meer gesmaakt werd dan door de andere maar over het algemeen zijn ze vrij begaan met hun uiterlijk. Nadien uiteraard uitrusten in de armen van de oma (1 voor 1 in volgorde van de geboorte) om uiteindelijk moe neer te ploffen in de zetel (dat laatste was op mezelf bedoeld)

Je begint wel stilaan de karakters te onderscheiden. Onze Blackie (bl bi) lijkt nogal veel op zijn voorganger Jester. Bij knuffels zie je hem genieten door te  rollen en krauwlen. Brownie (red bi  of tri het blijft nog een raadsel nr 1) is eerder het rustigere gelatenere type. Hij komt wel meteen tegen je aan liggen zodra je je in de box plaatst en geniet in alle rust. Brownie(red bi 5 ) is ontzettend schattig. Hij verweert zich flink in de nest om zich niet te laten verpletteren door de dikke broer en zus maar heeft zo’n lief snoetje. Hij kan zich zo schattig in je hand oprollen, daar kan je gewoon niet aan weerstaan. Hij is de lichtste van het nestje maar komt toch dagelijks flink bij. Dan ons blauwe geschelpte. De vocaalste van den hoop. Knuffels, eetfestijnen, om het even wat alles wordt gehoord. Ze verteld het aan eenieder die het niet kan zien. Om dan  tot slotte af te sluiten met onze rode gevlekte, een heftig spring-in-het-veld meisje. Ze lijkt me zo ontzettend op mama Chey. Vinnig en lief. Knuffelt als de beste maar niet te lang. Tja,het leven van een fokker is dit jaar zooo zwaar he:-)

Feels like heaven

•16 mei 2012 • Geef een reactie

Dag 6: Chey heeft me blij verrast met terug brokken te beginnen eten. Ze stal ze vanmorgen bij het vullen van de voorraadtonnetjes, normaal zou ze hiervoor berispt worden maar daarvoor was ik veel te blij.

De pupjes lijken een competitie gestart te zijn met het verleiden. Geen van allen kan je koud laten. Hoe ze genieten terwijl Chey ze wast, de kleine gilletjes in hun slaap en het kwispelende staartje als ze volop aan de bar doorgaan toveren elke keer weer een lach op mijn gezicht.

Ze zijn toch zo lief mijnheer! Ze eten flink en de meesten hebben hun geboortegewicht ondertussen verdubbeld. Oma is tevreden dus.

Ik kan niet ontkennen dat ik uitkijk naar het einde van volgende week wanneer hun oogjes gaan opengaan en ze ietsje meer proberen om de lichaamsdelen op te tillen maar ze zijn nu al zo snoezig en vertederend . Voor mij is deze combinatie nu reeds geslaagd!

One happy family

•15 mei 2012 • Geef een reactie

Dag 5 in het leven van de kleinste Tinkeroozjes; Oma en opa hebben een ganse nacht kunnen doorslapen. De nacht was weliswaar kort maar het doet toch deugd om niet continu alert te zijn. Oma krijgt eindelijk het vertrouwen dat Chey zeker verdient als moeder. Cheyenne zelf lijkt ook steeds zelfzekerder te worden zoals haar moeder. Ze slaapt relaxer bij de kindjes en slaat niet langer in paniek als haar kroost een kreetje slaakt. Ze kan de vreugdekreetjes al onderscheiden van de slaapkreetjes .:-)

En dat is maar gelukkig want ze kunnen wat grappige geluidjes maken. Je ziet ze enorm groeien. Onze kleinste is zelfs de kaap van 500 gram gepasseerd. Hetgeen werd gevierd met extra gekruide Duck voor de supermama. Deze lijkt eindelijk terug aan de eettafel te willen aanschuiven. Ze blijft kieskeurig maar vandaag liet ze zich toch alweer verleiden tot een handvol brokjes (gemaskeerd door Duck en leverkoek fijn gesneden maar ik zie het alleszins al als een overwinning.)

Maar eigenlijk wil ik toch ook het gezichtspunt verleggen. Iedereen is zo blij met hun pupjes en ondertussen volwassen en halfwassen Tinkeroozjes maar ik vind het zeker wel het vermelden waard hoe blij wij zijn met onze baasjes. Vandaag weer kregen we een lief kaartje van een nieuw baasje (deze keer kon ik me een beetje bedwingen:-) Maar ook het enthousiasme van de baasjes voor de nieuwe kroost en vooral voor de baasjes en hun eigen  halfwassen -want een aussie wordt toch nooit volwassen-hondjes doen ons elke dag weer ontzettend veel plezier.Als fokker kan je je enkel zeer gelukkig prijzen met zulke leuke levensgezellen voor je ‘kleinkinderen’. Iedereen is gek van zijn hond en doet alles wat hij kan om zijn hond gelukkig te maken. Bij sommigen is dat volop sporten, bij anderen het genot om steeds samen te vertoeven en  leuke dingen te doen. Iedereen op zijn eigen manier maar 1 blik op hond en baas zegt ons dat we een mooie match gekregen hebben, een leuke relatie tussen hond en gezin. En dat aussies daar de ideale hond voor zijn bewees Ozzy me jaren geleden. Het maakt niet uit waar je in uitblinkt, knuffelen -hoewel ze daar allemaal super in zijn- sporten, wandelen, samenleven, levens redden of gewoon charmant leven en genieten van elk moment samen-hilarische momenten bij sommigen- hiervoor doen we dit allemaal. Dus daarom graag een dikke merci van de oma en opa aan alle Tinkeroozbaasjes.Want dit gevoel krijg ik elke dag weer. De Tinkeroozjes zijn geen groep mensen met honden van dezelfde fokker maar een grote familie. Meer kan je als oma en opa niet wensen:-)

You drive me crazy!

•14 mei 2012 • Geef een reactie

Dag 4: Chey heeft er een rustige nacht opzitten. Ze wordt rustiger en durft ’s nachts al flink te snurken. In tegenstelling tot Tinky heeft zij helemaal geen last van de warmte van de lamp. Ze geniet zelfs van de extra warmte op haar hoofdje en de pupjes drinken gewillig verder. De ganse nacht hoor je het genoegzame gekuch van de dronkaards. Ze komen dan ook ’s nachts flink bij.

De eerste kreetjes weerklinken al in de woonkamer. Ze lijken af en toe al te willen tonen hoe ze genieten. Dit alles onder het allesziende oog van Tantes Druus, halfzus Misty en oma Tinky. Af en toe bemerk je zelfs hoe Tinky Chey af en toe een tip lijkt te geven. Maar het is zeker genieten. Behalve Chey zou Chey niet zijn als ze me niet af en toe op stang zou jagen. Zo wou ze gisteren bijna niet eten (en das nu 1 van de belangrijkste dingen voor de oma) Alles werd uit de kast gehaald. Puppymelk bij de brokken, tonijn, leverkoek, andere brokken, duck saignant, bien-cuit, voeding uit de hand toegediend, naast Tinky,…..Chey keek ernaar en draaide zich weg. Met als gevolg STRESSSSSS bij de oma. Opa had het weer zwaar te verduren met overbezorgde oma. Zo erg dat hij vanmorgen paardebiefstuk voor Chey bakte hetgeen ze dan weer met veel smaak verorberde (OEF!!!)

En plotsklaps lijkt mevrouw weer zin te hebben om te beginnen eten. Duck Excelent bien-cuit uit het vuistje weliswaar maar oma is al opgelucht hiermee. Van verwende dames gesproken.

De anderen mochten gisterenmiddag dan weer lekker gaan stoeien op een wandelingetje met de oma, terwijl opa op de kroost lette. En ze genoten met volle teugen en bij toeval was meter met de nonkels ook ter plaatse zodat ze naar hartelust konden stoeien. Stoefer  en Misty hadden het blijkbaar al in de mot wat Chey verkoos want zij waren al aardig bezig met het vangen van voldoende paardensteak. Wel grappig, kleine Misty tegenover een enorm paard. Het lijkt David tegenover Goliath wel. Jester gedroeg zich dan weer als een echte gentleman en bood spontaan aan om zijn toekomstig liefje te gaan versterken.

Ze renden en stoeiden tot ze niet meer konden en ze spontaan verkozen om de schaduw op te zoeken om te gaan liggen. Ondertussen kreeg oma op geregelde tijdstippen de stand van zaken (af en toe geillustreerd met foto’s van de slapende Chey met kroost) Zoooo lief.

De met zoveel liefde gemaakte leverkoek van Kiru en haar familie is reeds flink gevorderd. Tinky was er heel blij mee. Het delen met haar huisgenoten vond ze minder maar dan komen de oma en opa op voor verdraagzaamheid in de familie. Broederlijk delen en zusterlijk opeten krijgt een nieuwe dimensie hier want de jongens hebben het toch zwaar te verduren nu met loopse Misty en shaggy Chey .

Deze slideshow vereist JavaScript.

En nog steeds zie je de pupjes elke dag veranderen.Zij hebben gelukkig nog geen behoefte aan paardesteak.

Rooie furie

•12 mei 2012 • Geef een reactie

Dag 2 van de kleine rakkers. Cheyenne heeft zich voortreffelijk gedragen vannacht. In tegenstelling tot haar moeder die oma elke minuut aan haar zijde wenstte kan Chey zich uitstekend alleen redden. Ze zorgt schitterend voor de kleintjes. Ze groeien dan ook als kool en zijn zelfs de eerste dag in onze wereld niet afgevallen maar zelfs bijgekomen.

Zelf heeft ze haar eigenaardigheden voor het eten alweer opgebouwd, zo wil ze eten uit mijn hand alleen en is ze kieskeurig in wat ze wil maar dat nemen we  er in ruil voor een deftige nachtrust graag bij. Ze bleef de ganse nacht trouw bij haar jonge kroost en genoot van de aanrakingen van de baasjes als die om beurten toch kwamen kijken. Ik geniet echt ten volle van dit nest. Het aantal is perfect haalbaar voor Chey en ze overtreft mijn verwachtingen als moeder, en de pupjes zijn ontzettend braaf.  De vorige jaren moest ik continu waken want de kleine hooligans vonden het fantastisch om verstoppertje te spelen onder de puppydoeken. Of wie herinnert zich de uitgeputte oma na 3 weken continue flessenvoeding en de frustraties wanneer er iemand hier niet in wou meewerken.

Met gevolg dat ik alle tijd heb om nu ten volle te genieten van de kleintjes. En geloof ons vrij, die tijd benutten we ten volle. Veel knuffelen want alle Tinkeroozbaasjes genieten enorm van de knuffelfactor van onze offspring. Tenslotte moeten we onze reputatie aanhouden he.;-)

Vele baasjes kiezen reeds hun favorieten eruit. En toch zou ikzelf dit jaar niet kunnen kiezen. Ze zijn zoooo speciaal! Hrannar en Chey hebben echt hun best gedaan om er een gedenkwaardig nestje van te maken. Zelfs de dierenarts was aangedaan van het zien van zoveel nieuws. De tri hondjes lijken namelijk allemaal bi’kes te worden en daarmee bedoel ik niet hun sexualiteit. Je zal sowiezo met een specialeke naar huis gaan. En wij? Wij zagen, genoten en genoten nogmaals. En zoals elk jaar kijk ik uit naar de evolutie binnen twee weken want het belooft heel veel goeds.

Foto’s van de pups

•12 mei 2012 • Geef een reactie

Omdat er steeds vraag is naar foto’s en video’s van de pups hebben we hier rechts op de blog een speciale pagina met al deze media.

Elke dag – of bijna elke dag- zullen de nieuwe foto’s erbij geplaatst worden. Veel plezier.

Moe,moeder

•11 mei 2012 • Geef een reactie

De  definitieve ‘uitslag’ is bekend. Cheyenne heeft rekening gehouden met ieders wens.Vijf pupjes en allerlei kleuren waaronder enkele specialekes. Ze nam er dan ook haar tijd voor. De dierenarts is geweest en de pupjes  en mama zijn gechecked op algemene gezondheid en ze stellen het goed. Ze eten allemaal flink en zijn heel bezig ondanks Chey’s zware nacht. Ze overtreft dan ook alle verwachtingen. We hadden een zeer goed gevoel bij haar moedergevoelens maar je blijft toch steeds een beetje met een klein hartje afwachten. Ze is ongeloofelijk voorzichtig en teder met haar eerste kindjes .

De anderen zijn compleet over hun toeren. Misty vindt het haar tijd om Chey op te volgen als bezorgde zus en ze zou alles doen om bij de pupjes te kunnen. De puppybox wordt dus voorlopig volledig afgesloten want Chey zou haar toelaten denk ik en ik wil toch niet dat ze verstoort wordt. Tinky is wel benieuwd maar houdt haar manieren:-) Drusilla snapt er geen snars van. Daar komen vreemde geluiden uit die box dus ze houdt zich rustig op een afstand om alles gade te slaan. Willow is haar zelve nonchalance naar pupjes toe. Het interesseert haar totaal niet. Laat mij maar bij de jongens buiten. Weg van dat gepiep en gewriemel.

En ik? Doodop na een slapeloze nacht maar uitermate tevreden met het resultaat. Voor elk wat wils (behalve voor de NBT liefhebbers) EN IK HEB MIJN EERSTE RED MERLE PUPJE GEFOKT!!!!!

Ongeloofelijk blij strompel ik van de puppybox naar de keuken en terug. Alle fut is eruit maar ik draai nog verder op de adrenaline van vannacht. Ongeloofelijk blij ook dat de bevalling (traag weliswaar ) maar goed is gegaan. Bedankt aan alle nachtuilen om me door de nacht te sleuren. Zonder jullie was ik in de box in slaap gevallen denk ik.

Nu hopen dat de pupjes flink bijkomen en Chey gauw wat rust wordt gegund. De bezoeken zullen dus nog niet voor de eerste dagen zijn. Bedankt voor alle gelukwensen. We delen gauw al dit moois met jullie.

“UZ Tinkerooz” heeft zijn kraamafdeling geopend!

•11 mei 2012 • 4 reacties

De eerste pup is er!

Geboren om 23.55 uur, Reu FT Red Tri, 343 gram

Geboren om 01.49, Reu FT Bl Tri, 387 gram

Geboren 03.45, Teef FT, Red Merle Bi, 355 gram

Geboren 0605, Teef FT, Bl Merle Bi, 390 gram

Geboren 07.15, Reu FT, Red Tri, 288 gram

De gewichtenlijst kan je hier vinden

Meer foto’s zie je hier

Nog even….

•10 mei 2012 • Geef een reactie

20120510-192924.jpg

De laatste loodjes….

•4 mei 2012 • Geef een reactie

Chey wordt stilaan rustiger. Ze slaapt ontzettend veel vandaag en heeft na twee dagen speciale eisen aan haar menu terug normaal gegeten. Ze mag wel enkel nog onder toezicht in de tuin wegens verongelukkingsgevaar nadien. Op korte tijd heeft ze kanjers van bevallingsputten gegraven. Voorzichtigheid geboden dus.
Haar temperatuur wordt nu nauwlettend in de gaten gehouden en de oma wordt stilaan knettergek. Bij Tinky was ik ondertussen vrij relax omdat ze zich goed kon redden maar ondanks mijn vertrouwen in Chey haar moedercapaciteiten ben ik toch wel ongerust. Ik wou dus eerlijk gezegd dat ik nu de tijd een weekje kon vooruit zetten. Maar helaas…nog effe doorbijten, heel veel laatste dingen te doen en dan zien we volgende week wel. Lieve toekomstige baasjes…het einde is in zicht (of moet ik het begin zeggen)!