Tinkerooz the saga continues

•8 juli 2012 • Geef een reactie

Oma en opa hebben sinds het vertrek van drie pupjes op 2 dagen een beetje last van het leeg-nest-syndroom ook al is Lex nog in ons midden toch voelt het huis rustig sinds 8 weken. Het voelt wel goed om eens rustig te gaan trainen of relax op het terras te vertoeven maar toch lopen we verloren. Lex doet het super goed op zijn eentje. We krijgen wel ontzettend veel hulp van Chey en Druus die hem snel moe kunnen maken. Hij heeft gisteren zich flink gedragen op zijn eentje. De eerste keer in de bench en op de uitjes loopt hij flink mee aan het lijntje (al kriebelt het wel fel). Hij laat ook zijn eetlust niet bepaald verknallen door het vertrek van zijn eetbakrivalen. Het is wel gevaarlijk. Lex is een hartendief nummer 1 en we hebben nog 5 dagen te gaan. Bovendien was oma sowiezo al heel emotioneel bij het vertrek van Lexy, Lilly, Billie en Loekie. Carine en Ronny jullie zijn verwittgd:-)

Chey komt beetje bij beetje bij haar positieven. Ze is al relaxer en geniet van haar herwonnen vrijheid. Bovendien is ze volwassener geworden hetgeen duidelijk tot uiting kwam op haar eerste training sinds 3 maanden. Ze werkte flink en was de koningin te rijk. Het was heerlijk om terug met mijn meisje te kunnen trainen. Dit had ik toch wel gemist die tijd.

Nu gaan we een beetje verder relaxen en genieten van Lex en de rust.En baasjes! Keep up the good work!

Enkele foto’s van dit nest kan je hier zien.

Loekie, en het jonge baasje

•8 juli 2012 • Geef een reactie

Dag Tinkeroozjes ,

Het is superfijn om nu eindelijk een hondje te hebben ! ☺
Voor we naar huis gingen, passeerden we eerst heel even bij het werk van mijn papa . Zijn collega was direct verliefd op onze Loekie ! Hij heeft daar dan even in de tuin gespeeld en een plasje gedaan. Daarna vertrokken we naar huis . Hij was super moe en daarom hebben we hem in de bench gezet en water gegeven . Toen we weggingen begon hij direct te janken en luid ook ! Maar na 5 minuten was het al gestopt. Na 2 uurtjes heb ik hem wat eten gegeven en we hebben héél fijn met hem gespeeld ! ☺ Dan terug in de bench , maar toen heeft hij erg lang zitten janken.

Een nachtje ging voorbij , zonder gejank ! Hij was wel al om 6:00 uur op , maar we mogen niet klagen , het is een schatje ! Dan heb ik hem eten gegeven , waar hij duidelijk van genoot ☺ De rest van de dag hebben we nog wat gespeeld en hem zijn eerste botje gegeven. Hopelijk wordt het nog iets beter weer, dan kunnen we nog wat buiten spelen in de zon !

Groetjes Emilia en familie

Onze bruine beer Billie. De thuiskomst…

•8 juli 2012 • Geef een reactie

Nacht 1 en dag 2

De eerste nacht liep nog wat stroef, alhoewel het waarschijnlijk meer   aan de ongerustheid van het baasje lag, want Billie heeft toch 4uurtjes achter elkaar geslapen zonder ook maar iets van zich te laten horen. Maar terwijl Billie goed aan het maffen was, was het de kat die van zich liet  horen want die was niet content met de veranderingen..

Rond een uur of twee begon hij stilletjes aan wat te janken en zijn we 2 keer opgestaan om definitief om 04.45 al uit ons bed te kruipen..

Dag 2 was een moeilijke dag want het baasje moest gaan werken en zag het niet goed zitten om Billie alleen achter te laten..

Uiteindelijk, na een bezoekje van de Oma en opa en de eerste ontmoeting met de broer heeft hij de dag goed doorgebracht en bewezen dat hij toch ook wel alleen kan zijn!

Het enigste wat mij nog parten speelde was zijn eetlust.. Om een of andere reden moet Billie niets van de duck of zijn korrels hebben. Dan hebben we het maar geprobeerd met platte kaas en tonijn en heeft hij uiteindelijk toch iets gegeten..

In de namiddag zijn we een bezoekje gaan brengen bij de oma en leerde Billie ook Mira kennen, samen hebben ze serieus liggen ravotten dus dat liep goed!

 

De tweede nacht liep al veel relaxter, Billie sliep door tot een uur of 4 en begon stilletjes aan te janken, maar waarschijnlijk ook omdat het aant stormen was, dus ben ik hem eventjes gezelschap gaan houden, de donder en bliksem deed hem uiteindelijk niets!

 

To be continued..

 

Voetnoot: Sommige honden hebben wat meer problemen met gewenning en daardoor ook wat minder eetlust. Hij moet nu ook alleen eten en niet meer in groep. Blijf toch stug het zelfde eten geven. Ze zijn het gewoon en dat is ook de enige constante die er nog is. ’s morgens met tonijn, de middag met vette platte kaas en in de avond met Duck bijvoorbeeld. Komt allemaal wel goed. Al de pups zijn zwaar genoeg om even een dag of wat te overbruggen.

ivm de nachtrust, niet te fel betuttelen bij het onweer en niet te snel reageren op het piepen. Laat maar even doen. Je moet het aanhoren, dat is correct. Maar anders ga je creëren dat piepen betekend dat je komt. En dan train jij de hond niet maar de hond traint jou… 🙂

 

Lilly, in Limburg…

•7 juli 2012 • Geef een reactie

Nacht 1 en dag 2:

We hebben gisteren om 23u30 Lilly in haar bench gelegd. Een pensstaafje bij haar zodat ze zich eventueel in slaap kan kauwen. Ze heeft zich geen enkele keer geroerd en zal waarschijnlijk onmiddellijk in slaap gevallen zijn. Omstreeks 5u15 heeft ze de eerste kreetjes geproduceerd. Even afgewacht als ze het bleef doen maar er kwam geen vervolg. Rond 6u15 hetzelfde scenario, toen maar opgestaan maar juffrouw zat nog heerlijk aan haar pensstaafje te knabbelen. Ze was heel enthousiast om uitgelaten te worden met 3 vreugdeplasjes tot gevolg.

Ze heeft vandaag ook voor de eerste keer kennis gemaakt met de hond van mijn broer. Het was Lilly die niet echt opgezet was met de blijde verwelkoming door Mira. Toch vond ze haar rust terug en heeft ze Mira maar laten doen. Voor de rest staat vandaag niets meer op het programma. Heerlijk luilekker de beentjes van zich afstrekken om morgen goed uitgerust aan Ellen-Lilly binding te doen terwijl “papsie” de prijskampring intrekt met zijn pony’s.

Dan staat er een hele week zonder echte bijzonderheden op de kalender. We hopen dat ze zich dan goed kan settelen, al hebben we het idee dat ze goed opneemt wat er gebeurd en ze “hare draai” al wat gevonden heeft.

De rode furie

•6 juli 2012 • Geef een reactie

Vandaag om 10u hadden we met Arnold en Martine afgesproken om ons Lilly op te gaan halen. Na de vele uitleg die ze ons verschafte diende we huiswaarts te vertrekken. Nieuw bazinnetje Ellen moest vandaag in de namiddag nog de bewoners op haar werk te gaan verwennen. Lilly wist precies dat het vandaag internationale kusjesdag was want ze verwende oma Martine maar ook Ellen op een massa kusjes. We hebben echt nog moeten onderhandelen want Martine zou ze doodgeknuffeld en niet uit handen gegeven hebben. Ook opa Arnold nam uitgebreid afscheid van zijn roodgespikkelde kleindochter waarna we de trip echt konden aanvatten.

Na een autorit van ongeveer een uurtje, waarbij Lilly een heus concert gegeven heeft, kwamen we thuis aan. We hebben haar onmiddellijk op haar plekje gezet waar we willen dat ze in de toekomst haar plasje moet gaan doen. En op het gehoorde Martine-commando “pipi pipi pipi” was het klusje snel geklaard. Vervolgens hebben we haar wat kennis laten maken met de omgeving. Een snelle hap voor ons maar onder toeziend oog alles verkennen, ook de andere puppy die in het raam getekend staat. Helaas blafte deze stranger niet terug.

De eerste maaltijd werd gesmaakt, al ging de Duck er beter in dan de brokjes. Ook het eerste kakje ging compleet volgens de boekjes. Genoeg indrukken te verwerken en tijd voor een megadut! Ideale rustplaats: onder de kleerkast! Toch maar even verplaatst maar de dut ging gewoon verder.

Het dutten en het spelen wisselden elkaar af. Lilly haar motto: “Het mag best wel ruw zijn”. Het favoriete speeltje van de dag: de pluche rups die de Hrännar-move ook al eigen is :). Dadelijk nog een hapje eten en dan klaarmaken voor de nacht.

Groetjes,
Koen, Ellen en Lilly — met Ellen Voortmans.

20120706-205451.jpg

20120707-103647.jpg

20120707-103659.jpg

Lil’Brown Billie went home

•6 juli 2012 • Geef een reactie

Billie en zijn baasje zijn veilig en wel toegekomen! Er is al veel geravot en gespeeld geweest, nu ligt Billie natuurlijk uitgeteld NAAST zijn bench! Hij is nog niet echt fan van zijn kooi en al helemaal niet het litsje dat we hebben meegekregen, daar werd die even zotjes van..

Gegeten heeft hij nog niet :S Hopelijk is dit enkel door alle excitement van vandaag.. Enkel de paar snoepjes die ik hem gegeven had als ik hem aant leren zitten was 😀
Zelfs de kat heeft onze nieuwe vriend al ontmoet, maar nam daarna snel de benen.

Maar, hij is echt flink en idd een echte knuffelbeer!

Groetjes,
Margarita en Billie

20120706-134004.jpg

Lexie- Dag twee. The saga continues

•3 juli 2012 • Geef een reactie

Dag 2 + nacht 2: Na de ochtendbrokjes besloot Lexie toch nog een 2-tal uurtjes bij te slapen, natuurlijk, na deze nacht toch wel wat te janken hier en daar tussendoor. Daarna ben ik met Lexie op de arm naar de dierenwinkel gegaan voor nog wat gadgets, waar ze veel bekijks had. En toen zijn we dan samen even naar mijn mama thuis gegaan, waar ze de tuin uitgebreid verkend heeft en nog een dutje gedaan heeft. Eenmaal thuis gekomen en nog wat brokjes gegeten te hebben, en wat gerust te hebben, heeft ze samen met de honden van mijn schoonouders en schoongrootouders en ons Gino op het grasveld gezeten. De volwassen honden hadden meer aandacht voor elkaar als voor Lexie, waardoor Lexie hun sociaal gedrag goed kon observeren en de kat uit de boom kon kijken en dan af en toe zichzelf toe kon voegen aan de bende, mooi om te zien. ’s Avonds zijn we dan nog een kort terrasje gaan doen, waar ze dé voorbeeldhond was, braaf liggen aan baasjes voeten :-). Eenmaal thuisgekomen nog een laatste energiestoot weggespeeld, en dan slapen in de bench, wat al veel beter ging als de vorige nacht !! Ze jankte al veel minder luid tussendoor en stopte ook veel rapper. Om half 4 en om 5u even opgestaan om haar buiten te laten, om om 8u30 definitief wakker te worden. Ze had tussendoor ’s nachts zelfs wat flink gespeeld in de bench 🙂

De eerste pup is naar huis vertrokken…

•1 juli 2012 • Geef een reactie

De eerste pup is vertrokken. Naar het verre Limburg dan wel.

Daarom is hier het eerste verslagje van de trotse ouders;

Vandaag zijn we Lexie na 9 lange maanden wachten gaan halen. Na uitgebreid afscheid te nemen van mama, de broertjes en het zusje, oma en opa, zijn we aan onze terugreis, mét Lexie, begonnen. In eerste instantie vond ze het allemaal heel interessant, maar na een kwartiertje begon ze toch een beetje te janken. Toen ze besefte dat dat niets uithaalde, besliste ze de laatste 5 minuten van de rit een oogje toe te pinken. Eenmaal thuis aangekomen hebben we haar een plasje laten doen, een beetje laten drinken, en dan samen met het speeltje met de nestgeur wat in de bench laten rusten. Terwijl zijn wij Gino, onze beauceron, wat gaan moe maken. Daarna hebben wij hun kennis laten maken. In eerste instantie kwam Gino afgestormd, en nog voor dat hij bij Lexie aankwam, jankte Lexie even, waardoor Gino besefte ‘oei, ik moet hier voorzichtig mee zijn’ en toen ging hij heel rustig eens snuffelen en kijken. In het begin vond Lexie dit allemaal maar raar, maar gaandeweg betrapte we haar erop dat haar staartje ging waggelen :-). Uiteindelijk ging het eigenlijk zo goed dat we een uitgebreide foto-sessie hebben kunnen doen… Erna zijn we naar binnen gegaan, waar Lexie direct haar plekje onder de stoel van haar baasje opeiste. Nu gaan ik lekkere brokjes met duck klaarmaken en dan kan ze nog even slapen, want straks komen mijn mama, mijn zus en haar kleintje een kort puppiebezoekje brengen…

Vervolg: Ons eerste dagje met Lexie zit er alweer bijna op, en ze is écht ‘SUPER’ ! :-)… Na haar middagdutje hebben we puppiebezoek gehad, ze deed toch even een plasje toen mijn metekindje haar (enthousiast) benaderde, maar erna vond ze het allemaal okee. Na een volgende rustpauze hebben we haar nog een kwartiertje samen bij Gino gezet en toen heeft ze weer wat geslapen. Nu zijn we net even 100meter op en terug aan de leiband hier opt straat gaan wandelen, en dat deed ze eigenlijk superverassend goed, we moesten haar wel contstant aanmoedigen om te wandelen, want ze begon steeds aan haar halsband te krabben, maar op een kwartiertje tijd hadden we de 200meter toch afgelegd, en ze had zelfs flink haar kleine en grote behoefte gedaan, en werd hiervoor natuurlijk uitbundig geprezen, super! Nu heeft ze net wat tonijn met brokjes gekregen en ligt ze weer wat lekker te slapen. Straks krijgen we mijn ouders en mijn zus en schoonbroer nog op bezoek om allemaal samen gezellig de EK-finale te kijken, en dan zit de eerste dag erop!

De nacht: om 23u na een laatste plasje de bench in. Ik was eerst boven gaan slapen, maar na een kwartiertje onophoudelijk concert, ben ik onder gaan slapen op de zetel langs de bench. Toen duurde het 10 minuten eer ze sliep. om 2u en om 5u is ze wat beginnen wenen, heb ik haar opgepakt, een plasje laten doen, en terug bench in, waar ze telkens na 10 minuten terug sliep. Nu zijn we wakker en net lekker gegeten… 🙂

Kersverse eigenaars, Annelies en Peter

La vache qui rit

•30 juni 2012 • Geef een reactie

Vandaag was een zwaar dagje in het puppyleventje. Eerst werden de pupjes mooi gewassen en gedroogd om vervolgens op hun paasbest voor de camera te poseren. Alhoewel poseren. Alle middelen werden ingezet. Peter Laurens en meter Sarah waren van de partij om te assisteren en zelfs Anneke en Vincent werden ingeschakeld. Sommigen waren natuurtalenten in de individuele shoot maar hadden het dan weer gehad bij de foto’s met mama. Chey getuigde zich weerom als een opperbeste bezorgde moeder al moesten we haar tussendoor steeds wegsleuren van haar grote liefde Laurens. De meter ontpopte zich weerom tot de perfecte assistente van onze huisfotograaf Ken Bollion en we vonden samen de ultieme manier om heel liefdevolle foto’s te trekken. Enkel de foto van ons driegeslacht was een ontzettend zware (lees onbegonnen) opgave. Hopelijk heeft photoshop geen geheimen voor Ken. We zijn benieuwd. Ondertussen zijn de kleine zwijntjes (hier beginnen mijn banden dus Nele;-)) helemaal uitgerust en wachten we op de nieuwe crash om te gaan slapen. Morgen komt nog een drukke dag voor oma en opa en de rakkers. Papa Hrannar is alvast properkes gewassen en geschoren voor de afspraak met zijn kindjes.

Feeling hothothot

•28 juni 2012 • 2 reacties

Onze tijd samen kort drastisch in. Enerzijds bekruipt de spijt zoals elk jaar me, wetende dat deze dagen onze laatste voltallig samen zijn, anderzijds ben ik zo vreselijk moe. Nochtans zijn de pupjes super. Ze zijn ondertussen al 3 dagen volledig zindelijk en slapen mooi door van 11 uur tot 6.30u.  Ik kan dus zeker niet klagen maar elk jaar wil je nog meer extra dingen met ze beleven, willen er meer mensen naar dit moois komen kijken en zijn er ondertussen nog 9 anderen die hun deeltje aandacht opeisen. Tinky was bovendien heel resoluut, vanaf 6 weken geen getutter meer. Maar als ik Chey zou laten doen, aten ze enkel moedermelk.

De dagen staan volledig vol gepland. Geen vrije minuut blijft onbenut. Pupjes op het gras laten toeren met de volwassenen (dit jaar is dit haalbaar met 5 ipv de 10 van vorig jaar), badje leren kennen, extra trainen in de auto, naar de ene familie, kindjes leren kennen, kipjes leren kennen, fotoshoots doen, hondeneten halen en jaloers wezen op 2 gelukzakken op mijn favoriete plek in de ardennen.

Ondertussen hebben de pupjes de hitte ook leren kennen en ze zijn er geen liefhebbers van. Het badje daarentegen wel. Al was het maar om de oma te dopen nadat ze hen heeft gedoopt.

Lillyfee, Billy en Loekie zijn echte kippenliefhebbers. Ze kunnen er uren naar kijken. Lexy geniet er meer van om de oudere garde te leren kennen en uit te nodigen voor een spel en Lex is dol op verkennen. Elk hoekje en kantje heeft hij onderzocht.(ook in de diepte helaas)

Morgen komt nonkel Ken voor een heuse fotoscoop. Ik hoop dat we het beiden gaan overleven met 5 rakkers. Maar we hebben de peter desgevallend nog die ook morgen de examenstress komt verdringen met een bezoekje aan zijn petekinderen. Dan gaan we de KULeuven eens bezoeken want alle collega’s willen uiteraard zien wie hun collega’s zozeer hebben opgeëist. Zaterdag trekken we richting Mechelen voor de familiedag . Papa Hrannar maakte zich al zorgen om alimentatie maar Chey is een geëmancipeerde vrouw .

En dan zondag moeten we Lexy naar haar nieuwe plekje laten vertrekken. Annelies en Peter, jullie gaan er heel veel plezier mee beleven want ze is echt een superleuke vrolijke meid. De beide dames trouwens dit jaar. Ze lijken duidelijk niet op oma en mama maar hebben duidelijke karaktereigenschappen van de papa meegekregen.En nu gaan we verder samen in het badje spetsen!

Byebye