Tinkerooz gaat sociaal

•17 juni 2012 • Geef een reactie

Vandaag was een oppersociaalst dagje voor de Tinkeroozjes. Kiru, Killmara, Yoshi, Taupo, Druus en Misty gingen allemaal samen hun sociaal zijn bewijzen voor de keurders van St-Hubertus en de pupjes mochten mee om het leven op de hondenschool de eerste keer te proeven. Alle Roozjes waren samengezet om 12 uur tot groot jolijt van de keurders, ringmeester en figuranten. Het was een zalig gevoel om tussen je nageslacht te staan op de plein. Het was een leuke sfeer, veel lol en hier en daar een nerveus baasje maar bovenal heel veel hondse schoonheid en ze komen allemaal van bij ons:-)

Het was een eitje voor de sociale Roozjes. Nele en Katrien hadden een beetje last van de zenuwen maar toen ze dachten dat het echte werk ging beginnen was de test al gedaan. Elke hond deed het op zijn/ haar manier. Killmara stond daar trots en sierlijk. De keurder stond ietsje meer gedrongen nadat Killmara welbepaalde lichaamsdelen had geraakt (flauw hoor).

Kiru ging letterlijk haar stempel drukken op de plein. Zij speelde vandaag de vrolijke rebel op de plein. (Behalve toen oma nadien weer met die verrekte tape kwam)  Yoshi stond daar rustig en bedaard, trouw op de baas te wachten.  Hij leek wel een beheerste leeuw. Taupo snapte het niet meteen. Hij stond daar stokstijf stil totdat hij het welletjes vond en bazinnetje maar zelf terug riep/blafte. Toen was hij de ontembare leeuw met zijn lange manen in de wind. Druus was de Druus. Grumpy als niemand het zag. (vooral de keurders niet) En Misty? Die lag erbij en keek ernaar. Haar moto: waarom je moe maken als het rustig kan.

Ik hoop enkel dat ik ooit de regel erdoor krijg dat ik een euro krijg telkens er een staartgrap wordt gemaakt. Ik ga dan gewoon fortuinen verdienen met gewoon aanwezig te zijn met mijn staartlozen.

Nadien een lekkere spaghetti voor de baasjes en een heerlijk biertje voor degene die het niet kunnen laten. Chey werd ingezet voor een snelle picknick, voor de pups, in de auto. Daarna konden we de pupjes socialiceren. Ze gingen van arm tot arm. Ellen en Koen waren speciaal vanuit het verre limburg afgezakt om de groep te komen steunen en tot overgrote verrassing konden ze Lillyfee zelf sociale vaardigheden meegeven.

Daarna, kwam het echte werk. Meter Sarah ging samen met Hero de uitdaging van haar leven aan.  Ze stond stijf van de stress en niemand kon haar helpen bij het behalen van datgene wat ze nooit voor mogelijk had gehouden. Hero behaalde zijn gehoorzaamheidsbrevet met maar liefst 93!/100. Heel dikke proficiat meter!!

Het was een super leuke dag. Veel Roozjes in actie, oma en opa superfier, veel supporters en straffe gedreven baasjes. Nog een superdikke merci aan de fotografen van dienst Freek en Katrijn.  Dikke merci aan Koen en Ellen, petekindje van Koen (Katrien) en zijn ouders, Katrijn en Tyco. Merci aan France om al mijn roozjes te verenigen op 1 plein en alle baasjes voor jullie enthousiasme en geestdrift. Mijn excuses aan Geert, Cor en Erwin indien jullie al te veel lichamelijk en geestelijk leed hebben geleden in een groep aussies. 😉

Nu gaan we lekker uitrusten. Pupjes waren flink onderweg en hebben hun warme pakjes opgespaard voor de inrit thuis. Wij zakken lekker onderuit met een sangria en ijs en de hondjes met een pensstaafje. We sluiten de dag graag in rust af.

Geplaatst in De pups

Where is the sun!

•15 juni 2012 • Geef een reactie

We zijn alweer een dagje verder na het bezoekje van de dierenarts en we missen de zon al. Wat een geluk dat oma en opa deze veranda gebouwd hebben want ondanks de regen kunnen we verder van de buitenlucht genieten met de broertjes en zusjes. Gisteren was het DE dag van de pijn. Om 7 uur kregen we onze laatste fikse maaltijd van de oma voor de voormiddag want anders zouden we wel eens het DNA van een rund in onze mond kunnen zitten hebben. We voelden het al een beetje aankomen en spaarden onze krachten door flink te slapen op het terras. Om stipt elf uur kwam de dierenarts op zijn Vespa aangereden en begon de reeks manipulaties die we niet echt fijn vonden. Eerst een heleboel paperassen klaarleggen, invullen en ondertekenen door oma en Pascal en dan de spuiten klaarleggen en daarbij lagen van die super dikke naalden. Onze haren kwam ervan recht.  Als eerste slachtoffer was Billie aan de beurt. Eerst een spuitje in de poep en dan werd onze nek ingesmeerd met alcohol om daar vervolgens een dikke spuit in te krijgen. Billie vond het niet fijn maar hij doorstond het als een echte flinke kerel. Vervolgens was stoere Lex aan de beurt. Ook hij doorstond het als een echte stoere vent.  Geen kik liet hij maar nadien ging hij wel aan de dierenarts zijn broek trekken en in zijn schoenen bijten (dat zal’m leren). Dan kwam onze Benjamin Loekie aan de beurt. Oma had zo’n donkerbruin vermoeden dat deze enig weerwoord ging bieden en gelijk had ze. Hij spartelde erop los. Oma voelde meteen al hoe sterk hij geworden was. De spuitjes werden flink ingemasseerd door de oma zodat ze er hopelijk niet teveel last van zouden ondervinden.

Na de heren waren de dames aan de beurt.  Effe pauzeren. Oma supertrots als Pascal zijn genoegen uitte over de nieuwe pupjes en ze nam graag alle complimenten aan. Elk nestje tot op heden is zeker eentje om trots op te zijn.

Dan was Lexie aan de beurt.  Zoals het ons monstertje betaamt gaf zij zeker weerwoord. Maar al bij al bleef ze flink een stoere meid. We eindigden  met onze eerste red merle meid. Zij was duidelijk niet tevreden en spartelde er fiks op los. Gelukkig had oma al een flinke techniek ontwikkeld om de rakkers te fixeren of haar microchip stak aan de andere kant.

Bij deze, baasjes onthoudt het goed: de microchip van de Tinkerozen bevinden zich dus aan de linkerschouder van de hondjes!

Ondertussen hingen alle rakkers al aan dierenarts Pascal VanAerschot zijn broek tot groot jolijt van oma en Pascal zelf. Helaas hadden ze hiermee beter effe gewacht want nu moesten ze opnieuw door onze handen want er moest  nog DNA genomen worden van de pupjes. Na die spuiten hadden ze er geen van allen zin in om nog’ns in hun mond te laten foefelen met borsteltjes. Maar mits enige tegenwerking is het ons toch gelukt op een recordtijd van 45 minuten!

Na deze ‘martelingen’ vielen de rakkers in een diepe slaap. Ze aten een beetje maar de honger was voorbij. De ganse middag en avond hebben ze soezend doorgebracht. Annelies moest Lexy zelfs wakkermaken om haar te knuffelen en Loekie was ’s avonds nog steeds boos en ging dan maar op Billie’s hoofdje plassen (enfin bijna toch). 

Vandaag zijn ze echter allemaal weer in volle vorm.Ze hebben super goed gegeten en hebben mama en elkaar al flink gepest. De favoriete bezigheid dit jaar is namelijk elkaar verdersleuren aan de staarten.  Om een of andere reden is Lex meestal het slachtoffer.

Chey is ondertussen een beetje aan’t afkicken. Ze mogen nog drinken (in veel mindere mate van oma) maar ze durft sinds gisteren al’ns wegspringen als het te lang duurt. Waarschijnlijk heeft ze het telefoontje van hun peter Laurens en oma gehoord.

Ondertussen gaan we vanmiddag duimen voor de peter zijn examen (alle pootjes in de lucht) en natuurlijk lekker onder het afdakje genieten van de gezonde buitenlucht want de oma heeft barstende hoofdpijn (zou de dierenarts misschien in oma’s vinger gestoken hebben ipv die van Billie en Lex en zijn deze niet zo stoer als ze wel toonden;-)

Geplaatst in De pups

Free!!! At last!

•10 juni 2012 • Geef een reactie

Puppy’s first day out. Enfin niet de eerste keer buiten maar wel losjes op verkenning. En ze genieten ervan. De vorige jaren waren de pupjes even onder de indruk maar dit jaar was daar geen spoor van te bekennen. Mama Chey bleef dan ook in tegenstelling tot stoere Tinky steeds in de buurt om bij brandstofgebrek aan de hoogste nood te voorzien. Druus hielp haar trots om de pupjes in toom te houden -al was dit eerder omgekeerd bedoeld want Druus wou gewoon bruut spelen. Misty en Tinky hielden het geheel mee in de gaten en ozzy schrok zich -naar jaarlijkse gewoonte- een aap (hetgeen niet zo moeilijk voor hem is)  van die kleine drotsjes die het zelfs waagden om naar hem te blaffen. Het verbaast me nog steeds dat hij niet in mijn armen gesprongen is van ’t verschieten.

De pupjes verkenden er op los en oma wist niet wie eerst fotograferen want de pupjes namen alle mogelijke mooie poses aan om de omgeving te bestuderen (oftewel waren ze aan’t oefenen voor als nonkel Ken komt )

Lex crashte als eerste onder de tafel gevolgd door Billie en Louki .Deze laatste vond het super om  zich tussen de omheining te vlechten (tot groot ongenoegen van de oma). Lillyfee wordt duidelijk een echte deurdrempelhond. Zij zocht steeds hetzelfde plekje op.

Nadien kwamen Janneke en Tim met nonkel Tristan uit Nederland op bezoek.  Janneke deed enkele verwoedde pogingen om Lillyfee te kidnappen maar oma hield haar nauwlettend in’t oog. Tristan vond het maar niks want hij mocht -voor zijn eigen bestwil waarschijnlijk- niet bij de pupjes. Oma vreesde een beetje voor de reactie van de overbeschermende mama Chey.

De picknick was niet echt een succes want de kleintjes waren veel te moe om nu nog te eten. Bovendien zaten hun buikjes nog vol met de lekkere ontbijtbrokken met platte kaas. Hun favoriete menu tot nog toe.

Nu liggen ze uitgeteld in de puppybox te bekomen van de vele indrukken.Ze moeten er zodadelijk weer klaar voor zijn om de baasjes van Lillyfee te ontvangen.Oma zal deze maar flink fouilleren straks vooraleer deze terug naar huis te laten gaan want zelfs Janneke was niet te vertrouwen.:-)

Hopelijk komen er nog veel van deze dagen want niets is leuker dan de honden samen met de pupjes te laten genieten van het buitenzijn .En Chey genoot echt wel van het uitje met haar kroost.

Geplaatst in Uncategorized

Te bed of niet te bed

•8 juni 2012 • Geef een reactie

Pupjes zijn 4 weken nu en de oma is nu reeds doodop. Onbeschrijfelijk want de pupjes en de mama zijn een zaligheid. Vandaag hebben de pups tot 8.45 geslapen terwijl de andere buiten zaten te spelen. Ze zijn flinke eters,blijven tot nog toe mooi in de puppybox en als ze eten zijn ze wel vrij rommelig maar Lillyfee kuist de rommel nadien netjes op. Ze zijn daarenboven ontzettend lief en knuffelig. Kortom, ik ben dol op ze. Wat je ze ook geeft, ze eten het met veel smaak op. Enkel Lex en Billie hebben nogal de gewoonte om zich ’s morgens zo vol te eten dat ze ’s middags nog steeds te verzadigd zijn om een hap te eten. Lexy en Nr5 (Emilia!!! naam!!!) 🙂 zijn de grootste speelvogels in de box. Ze sleuren de ganse tijd rond met speeltjes of hangen aan oma’s broek of handen en sleuren aan de staarten en oren van de anderen. En als dit niet lukt komen ze allemaal lief over de rand kijken want oma of opa kunnen daar toch niet aan weerstaan.:-)

Chey blijft een super moedertje. Enkel eergisteren werd oma wakker door gejammer in de box. We hadden de rand verhoogd en Chey was gedurende de avond verscheidene malen in en uit de box gegaan zonder problemen maar nu waren de rakkers meteen aan haar voorste tepels gaan hangen en omdat ze zeker niet op ze wou springen, stond het arme kind vast. Dus Oma to the rescue! Na een snelle interventie was Chey veilig in de box en alle pupjes tevreden. Chey was wel verlegen om het voorval maar dat siert haar enkel.

De pupjes beginnen op onbewaakte momenten ook al te spelen met de speeltjes in de box. Dit tot groot jolijt en jaloezie van de nonkels en tantes aan de kant. Zelfs nonkel Spike en tante Willow hebben interesse in deze pupjes!!! Dit is waarlijk de allereerste keer. Vooral de kip, varken en walvisje zijn erg geliefd. Wel opvallend dat het allemaal diertjes zijn die ze kunnen opeten. Ah ja, ook het krakkeboek is graag gezien maar de kennis is waarschijnlijk nodig om later op jacht te gaan zoals tante Saar.

Ondertussen wachten we op een beetje warmer weer om de eerste maal naar buiten te kunnen. Oma en opa staan er scherp op.

Geplaatst in De pups

Het eerste tweegangenmenu!

•3 juni 2012 • Geef een reactie

Dag 24: Na twee daagjes melkpapjes was het vanmorgen DE day voor de tandjes. De eerste maal de blender in gang om de brokjes kleiner te maken, vervolgens dit brokjesmeel laten weken in lekkere melk en dan hopen dat ze het lusten. En ze lustten het zeker wel.  Ze genoten met volle teugen. Eerst het lekker melkmengsel om dan rustig over te gaan in de lekkere melkgetrokken zalmmeel, mmmmh, het werd echt gesmaakt. Nr 5 -Emilia we hebben een naam nodig :-)- vond zelfs dat hij de melk mocht overslaan en wachtte geduldig op de brokjes.

Dan was het weer wachten of het goed werd verdragen door het maagje en de darmpjes en dat was een dikke meevaller. (letterlijk) Oma is dus tevree en kon volop beginnen vooruit te malen om het volgende week een beetje makkelijker te maken. De pupjes komen supergoed bij. Ze streven nu volop naar de 2 kilo. Ze mogen nu ook volop geknuffeld worden door de baasjes en gevestigde baasjes van de tantes en ooms. Wel eerst de nodige voorschriften volgen want daar zijn de opa en oma nog heel stipt op.

Lillyfee is een gevestigde knuffel geworden dankzij Bo en Britt. Alle pupjes zijn de revue gepasseerd en ze zijn knuffelig bevonden door de jongedames en mama en papa. Ze mogen de naam Tinkerooz dus met eer dragen. Oma Tinky, Misty en Druus alsook grumpy mama Chey namen uiteraard ook deel aan dit knuffelfestijn. Glaasje klinken op de nieuwe pupjes (oma beetje tipsy) en dan weer volop het volgende mengsel fabriceren. Een nieuw tijdperk wordt ingewijdt.

Geplaatst in Uncategorized

Just eat it

•30 mei 2012 • Geef een reactie

Dag 20: de puppybox verandert continu van uitzicht. De kleine wormpjes zijn niet meer hetzelfde. Ze wriemelen in hun slaap, kwakkelen een beetje rond, bijten in elkaars tenen en staarten, blaffen en grommen en laten hun manicure heel erg zweten..

Ze leren stilaan om melkpapje te eten uit een schaaltje en ze zijn er verbazend goed in. Effe helpen en de weg wijzen en ze drinken hun buikje vol . MAAR…het nagerechtje komt toch nog steeds van de mama. Oma’s handen ruiken terug naar de vanille maar dit jaar zijn ze niet doordrongen van de vanillegeur. Vorig jaar was oma nu doodop en liet ze overal een vanillewaas na. Nu geniet ik er zelfs een beetje van.

De grootste bekommernis is momenteel om ervoor te zorgen dat Tinky haar zin niet krijgt. Ze loopt de ganse dag te proberen om ervoor te zorgen dat ze haar 12ling krijgt. Maar we blijven op onze hoede.

De pupjes mogen alle dagen (in mama’s bench ) een uurtje genieten van de frisse buitenlucht. Langer durven we nog niet omdat ze nog te lang stil blijven liggen. Chey gaat  ook minder lang bij de pupjes . Ze zijn zo krachtig geworden dat ze haar meteen vacuum zuigen. Ook het wegen is een dagelijkse strijd. Ze zitten geen seconde stil. Het duurt dan ook twee maal zo lang als in het begin.

De eerste bijtertjes zijn ook al te voelen. We wachten dus gespannen af tot ze voldoende erdoor zijn om het eerste papje te maken met brokjes en vlees. Maar nog even afwachten.

Geplaatst in Uncategorized

Hallo België!!

•27 mei 2012 • Geef een reactie

Pupjes zijn ondertussen al 2,5 week oud. Ze hebben er ondertussen al allerlei nationaliteiten bezoek opzitten. Ze komen van heinde en ver om het liefs en moois te komen aanschouwen. Vorige week grootnonkel Max en dan schatten van iphonefreak vrienden.

Alle oogjes zijn ondertussen open. Alleen onze laatkomer wou eerst een dag kapitein eenoog spelen. De rakkers zetten zich al flink recht en verplaatsen zich razendsnel. Lillyfee vraagt nog wat werk want ze heeft nog zoveel te zien en geen tijd om stil te blijven knuffelen. De rest plaatst zijn prioriteiten anders. Eerst flink eten en dan braaf blijven zitten op schoot van oma want dan zie je veel meer en kan je toch rustig verwerken hetgeen ze net opgenomen hebben. De kussen moet je er maar bijnemen.

De meter (Sarah Verbylen) en peter (Laurens Geens) hebben hun petekinderen meer dan gewoon in de watten gelegd. Amaai niet. Oma viel bijna achterover! Zoveel speeltjes, snoepjes en zelfs een eetbakje. Dit was meer dan voldoende hoor peter en meter. We willen er geen verwend nest van maken hoor :-). Dankuwel hiervoor!

En bedankt aan Eelko en Michael voor het leuke bezoek, bloemen en de vele knuffels aan Chey! Het was een super avond om de pupjes aan de nederlandse cultuur te laten gewennen:-)

Ondertussen zijn alle baasjes de revue gepasseerd. Emilia en Fam. waren in de wolken. Wij ook. We weten zeker dat jullie dat goed gaan doen. We wachten enkel nog op een mooie naam voor nr5:-)

Gisteren hebben Carine en Ronny en de dochters de cirkel gesloten met onze zwarte beer Lex. We zijn weerom uiterst tevreden met de nieuwe lading baasjes. We moeten wel toegeven dat enkel Lillyfee bi-kleurig lijkt te zijn. Lexy lijkt eveneens een mooie blos te hebben op haar wangen en Lex en Little Brown eveneens.

En dan kunnen we nu weer beginnen met een nieuwe ronde bezoeken.

Geplaatst in De pups

Granny is back home

•25 mei 2012 • Geef een reactie

Dag 15: Na een weekje volle dagen werken voor de oma is ze ongeloofelijk blij om weer enkele dagen thuis te zijn. Alles op camera volgen en telefonisch met de opa is toch niet hetzelfde.

Er is toch veel veranderd ondertussen. Onze kleinste is eindelijk over de kilo geraakt en ze hebben bijna allemaal hun oogjes geopend  (zou het dan toch aan mij liggen, dringend naar de kapper gaan blijkbaar). Ze slapen toch nog heel veel maar de wakkere momenten hebben we toch al geweten. Ze lichten zich al op en trachten duidelijk te stappen, al zei ik wel duidelijk trachten. Ik denk dan telkens weer aan Ozzy (die had zijn naam ook te danken aan de wankelend stappende hollywoodster- al had ik dat misschien beter niet gedaan achteraf bekeken)  Chey komt wel ietsje minder bij de pupjes en ze komen iets minder bij door de warmte. Ondanks de verkoelende  ventilator, hijgt  ze verschrikkelijk als ze in de box vertoeft. Arme Chey. Voor haar mag het toch wel ietsje minder warm.

Ondertussen heeft ook ons red merle monstertje een naam gekregen (Lillyfee in de trend van oma en tante Misty) en baasjes die ongeloofelijk verliefd zijn op haar. Proficiat Koen en Ellen !

Vanavond is het de beurt aan ons jongste bazinnetje Emilia. We zijn benieuwd al heeft die haar hart blijkbaar al verloren aan onze benjamin van de groep.

Het lijkt echter wel dat de bi kleurige op Lillyfee en benjamin na tri zijn geworden. Al is het verschil miniem we lijken toch hier en daar enkele tankleurige haartjes op te merken. (oftewel heeft Arnold deze week gebeitst)

Morgen krijgen we bezoek vanuit Nederland om opa af te leiden en oma 100% puppytijd te bezorgen. Wees echter gerust, de tassen en zakken worden gecontroleerd vooraleer de heren de woning verlaten. En dan kunnen Carine,Ronny en de kinderen hopelijk nog gauw komen zodat oma de pupjes eindelijk allemaal bij naam kan noemen en we de laatste baasjes hopelijk heel blij kunnen maken.

Geplaatst in Uncategorized

Don’t eat pink stuff

•22 mei 2012 • Geef een reactie

Dag 12: de pupjes werden voor de eerste keer ontwormd. Opa liet dit jobke graag over aan de oma. De vorige keren merkte hij dat hij niet zo goed staat met roze highlights. En hij had gelijk. De enige die gretig alle restjes op de doeken en oma’s handen schoonlikte en ervan genoot was Chey. (but she’s a real lady)
Gisteren werd ons blauw gespikkeld monstertje gekozen door Annelies en Peter als toekomstig huisgenootje.
Proficiat met jullie keuze.
Morgen is het de beurt aan Ellen en Koen. 3 left to go!
We kijken ernaar uit. Ondertussen klimmen de pups flink op in gewicht. Ze groeien als kool maar gunnen me nog geen blik waardig.;-)
To be continued

Geplaatst in Uncategorized

I’m still not standing! Yeah yeah yeah

•20 mei 2012 • Geef een reactie

Dag 10: Vandaag was het DE dag voor Margarita de nr1 op de keuzelijst. Om 10 uur deed het eerste baasje haar opwachting ten huize Tinkerooz. Chey was blijkbaar niet meteen tevreden met het bezoek maar ze trok zich algauw terug bij haar pupjes en geef ze onbeschaamd de borst met pottekijkers. Alle zorgen werden getoond. Hoe ze de pupjes stimuleerd om zich te ontlasten enz. Ze had algauw geen geheimen meer voor Margarita en haar ouders. Nr1 heeft dus gekozen voor nr1 . Oma blij want dat betekent dat ze er al eentje een naam kan geven want die nrs zijn zo onpersoonlijk. Nr 1 heeft dus voorlopig de mooie toepasselijke naam Little Brown. Deze naam dient nog enkele aanpassingen omwille van de karakterbeperkingen van St Hubertus (max 10 karakters) maar we zitten al in de goede richting. Het is fijn om steeds de eerste magie tussen de nieuwe baasjes en ‘hun ‘pupje te zien.

Proficiat Margarita met je keuze.

Morgen is het de beurt aan Annelies en Peter. Deze kunnen vannacht al mooi dromen. We zijn benieuwd! Zo komen we gaandeweg verder totdat onze pupjes op zijn voor dit jaar.:-)

Ondertussen naderen de pupjes de kaap van 1 kg. Het zijn al lang geen flauwe hompjes maar sterke krachtige stevige brokken. De wegingen worden steeds lastiger en tijdrovender maar ook de spanning naar de opening van de oogjes  stijgt en de eerste ‘pogingen’ om hun lichaampjes op te tillen geven ons zeer grappige momenten. De haren beginnen ook flink te groeien alsook de staarten worden elke dag langer:-)

Kortom we zijn blij. Enkel de oma moet morgen helaas deze mooie momenten aan de opa overlaten omdat zij haar plichten weer moet gaan verrichten. Het wordt weer een lastige week. Hopelijk is de meter in vorm om de oma haar zaagredes te aanhoren.

Aan alle baasjes, tot gauw!!!  Jullie eerste moment komt gestaag dichterbij.

Geplaatst in Uncategorized

« Previous Entries
Next Entries »